v

Georg-Melches-Stadion, Essen

Bezocht op 08/08/2009
Regionalliga West: Rot Weiß Essen – 1. FC Kaiserslautern (amateurs) 2-0
Toeschouwers: 8.560

“Gemeinsam stark sein”, onder dit motto hopen ze aan de Hafenstraße in Essen Noord terug door te stoten tot de hogere regionen van het Duitse voetbal. Dat het de vierdeklasser uit het Roergebied menens is blijkt uit het aantrekken van voormalig Europees kampioen en FC Bayern-speler Thomas Strunz als teamchef en waar nu nog het U-vormige Georg-Melches-Stadion staat, zal binnenkort een spiksplinternieuwe arena met ongeveer 30.000 plaatsen verrijzen.

Ontstaan in 1923 uit een fusie tussen Spiel und Sport 1912 en Turnerbund Bergeborbeck bereikte Rot Weiß Essen in 1938 het hoogste niveau van de Duitse competitie. Een jaar later verrees aan de Hafenstraße een stadion met 25.000 plaatsen. Stadion Rot Weiß werd enkele weken voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, op 13 augustus 1939, feestelijk geopend met een galawedstrijd tegen Schalke 04 (1-5 verlies). Een lang leven was het bouwwerk helaas niet beschoren. Tijdens de oorlogsjaren werd het stadion verwoest zodat na de oorlog de accommodatie diende te worden heropgebouwd. De in 1955 gebouwde hoofdtribune met 4.400 zitplaatsen die nog steeds dienst doet, was in meerdere opzichten uniek voor zijn tijd. Het gebouw huisvestte naast een perslokaal en het kantoor van de voorzitter ook een turnzaal, een sauna en 4 gemeubelde studio’s. De studio’s waren bedoeld voor spelers van de club die niet uit de omgeving van Essen kwamen. Omdat door een toevloed van jonge en gewillige vrouwen het stadion echter steeds meer de allure van een bordeel voor voetballers begon te krijgen, besloot de club de studio’s herin te richten als kantoorruimten.

De 4 lichtmasten rondom het speelveld waren eveneens een unicum voor Duitsland. Op 4 augustus 1956 werden ze ingehuldigd ter gelegenheid van de 100e internationale wedstrijd van de club tegen RC Strasbourg (4-0 winst). De oudste lichtmasten in het Duitse voetballandschap zouden dienst doen tot 1979 toen ze werden vervangen door de huidige masten.
Drijvende kracht achter de stadioninnovaties was Georg Melches, de man naar wie het stadion in 1963 postuum werd genoemd. Georg was de zoon van RWE’s eerste voorzitter, Heinrich Melches, die voor de bouw en wederopbouw van het stadion in de jaren ’30 en ’50 steeds kon rekenen op gratis bouwmateriaal en gratis arbeidskrachten van de nabijgelegen staalgigant Hoesch. Georg, die hoewel hij zeer invloedrijk was binnen de club zelf nooit voorzitter werd, wilde niet onderdoen voor zijn vader en bedacht de ene stadioninnovatie na de andere. Hem wordt wel eens verweten dat hij de oorzaak was voor de sportieve neergang van de club. Hij investeerde namelijk meer in het stadion dan in spelers. In 1975, 12 jaar na ’s mans dood ging met de overdekking van de lange staantribune een laatste droom van hem in vervulling.
De in 1983 toegevoegde oosttribune aan de straatkant is het meest recente gedeelte van het stadion.

Na sportieve hoogdagen in de jaren ’50 van vorige eeuw met een DFB Pokal (1953) en een landstitel (1955) kreeg de club in de jaren ’60 en ’70 de status van liftploeg tussen de 1e en de 2e Bundesliga. Rot Weiß kwam financieel in steeds nauwere schoentjes en nadat eerst het stadion diende te worden verkocht aan de stad Essen moesten later ook betere spelers als Frank Mill en Horst Hrubesch worden verkocht om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. De sportieve impact bleef niet uit met de (voorlopig) definitieve degradatie uit de Bundesliga in 1977. De penibele financiële situatie zou de club de daaropvolgende decennia parten blijven spelen, zo werd ze een aantal keren een licentie geweigerd met een verplichte degradatie tot gevolg. RW Essen maakte een laatste keer z’n opwachting in de 2e Bundesliga in het seizoen 2004-05 maar de ploeg degradeerde aan het eind van het seizoen naar de Regionalliga. Een groot drama voor de club voltrok zich toen Essen zich aan het einde van het seizoen 2007-08 niet kon plaatsen voor de nieuw opgerichte 3e Liga. Zo “degradeerden” de roodwitten – die wel in de Regionalliga bleven spelen – van niveau 3 naar niveau 4 waar ze na een mislukt seizoen vorig jaar vandaag nog steeds actief zijn.

Op de eerste speeldag van de Regionalliga West editie 2009-10 ontvangt RW Essen vandaag het tweede van de 1. FC Kaiserslautern. De amateurploegen van de clubs uit de hogere regionen van het Duitse voetbal kunnen bij uitwedstrijden doorgaans op weinig “support” rekenen. Omdat het eerste van Kaiserslautern deze middag thuis SpVgg Greuther Fürth ontvangt, blijft het immense uitvak in het Georg-Melches-Stadion vandaag, op een eenzame ballenjongen na, volledig leeg. Wedstrijden met amateurploegen zijn sowieso niet aantrekkelijk voor groundhoppers maar omdat onze geplande trip naar RW Oberhausen om kalendertechnische redenen in het water viel, leek een trip naar Essen ons een mooi alternatief.

Dat we geen wedstrijd in een leeg stadion zullen zien merken we al wanneer we na een uur verkeersellende in de Essense binnenstad (we hebben eerst Stadion Uhlenkrug bezocht) de Hafenstraße bereiken. Honderden, zoniet duizenden, auto’s staan langs de kant van de baan geparkeerd waardoor het zoeken is naar dat ene plaatsje om onze bolide te parkeren. Wanneer we na een wandeling van 20 minuten het stadion bereiken blijken de verkopers van de programmaboekjes al door hun voorraad heen. We kopen 2 tickets en vinden net voor de aftrap onze plaats op de hoofdtribune. De sfeer zit er goed in bij de meer dan 8.500 Essen-fans. De spionkop lijkt verspreid te zijn over de lange staantribune tegenover ons en de overdekte staantribune aan de straatkant rechts van ons. Achter het doel aan de linkerkant gaapt een leegte. Omdat men aan deze zijde begint met de bouw van het nieuwe stadion heeft de grote witte VIP-tent die hier de voorbije jaren het zicht ontsierde een nieuwe stek gekregen aan de achterkant van de hoofdtribune. In de hoek van het speelveld houdt een kraan de megagrote videowall omhoog. Tussen de spandoeken achter doel hangt opvallend een Vlaamse Leeuw. Het spandoek erboven met in fractuurschrift “Brigade Essen” geeft het geheel een verdacht bruin tintje.

De wedstrijd zelf is wat men verwacht op het 4e niveau. Veel geklungel en weinig vlotte acties. Wanneer bezoeker Pinero na een contact met de thuisdoelman Himmelmann vlot tegen de mat gaat krijgt Klinger de mogelijkheid om de score voor de bezoekers te openen. Hij mist echter ongelukkig. Even over het half uur kent RWE dan een begenadigd moment. In de 32’ maakt Stachnik er na geharrewar voor doel 1-0 van en ontploft het stadion. Onder een massaal aangeheven “ole ole Rot Weiß Essen ole!” zetten de roodwitten enkele minuten later een mooie actie op door het centrum en rondt Mike Wunderlich in de 36’ wondermooi af: 2-0.

De 2e helft is een maat voor niks. Ondanks het holderdebolder voetbal op de maat blijft de sfeer er op de tribunes goed inzitten. Indrukwekkend is de wisselwerking tussen de fans op de 3 tribunes bij het scanderen van de clubnaam: “Rot Weiß Essen!”.
Na de match maken we nog een kleine fotoronde door het stadion. Eén opschrift boven de spelerstunnel blijft me bij: “Liebe kennt keine Liga”.

Bronnen:

“Georg-Melches-Stadion Essen.” UHLIG Marcus, bijlage bij 11 Freunde, nr. 54 mei 2006

“Von der Vorzeigearena zum Dreiviertelstadion”. Nöllenheidt Achim in “Das Grosse Buch der deutschen Fussball-Stadien. SKRETNY Werner.