v

Boleyn Ground, Londen E 13

Bezocht op 14/02/2009
F.A. Cup 5th round: West Ham Utd. – Middlesbrough FC 1-1
Toeschouwers: 33.658

In Engeland staat op deze Valentijnsdag bekervoetbal op het programma. Daarom nemen we voor dag en dauw de Eurostar richting Londen waar gastheer West Ham United het in Upton Park deze middag zal opnemen tegen de Middlesbrough FC. Wie wint verovert een ticket voor de kwartfinale van de beker en komt zo een stap dichter bij een trip naar het mythische Wembley.

In hun lange geschiedenis zagen “ the Hammers” zowel hun eerste als hun voorlopig laatste cup final verloren gaan. De eerste finale verloren ze in 1923. West Ham had na 28 jaar eindelijk de hoogste divisie van het Engelse voetbal bereikt en speelde tegen de Bolton Wanderers de eerste finale ooit op Wembley gespeeld. Voor een recordopkomst van bijna 200.000 (!!) toeschouwers toonden de Wanderers zich evenwel de meerderen van hun bordeaux-blauwe opponenten. De laatste keer dat United een finale speelde was aan het einde van het seizoen 2005-06. Op vreemde bodem –de finale werd gespeeld in Cardiff- moesten de Londenaars het onderspit delven tegen Liverpool. Eén jaar eerder had West Ham in hetzelfde stadion in Cardiff de play-offs voor promotie naar de Premiership gewonnen.

West Ham United werd in 1895 gesticht als “Thames Ironworks”. Pas in 1900 zou de naam van de voetbalclub gewijzigd worden in West Ham, naar de Oost-Londense wijk waar ze speelt. Als typische proletariaatclub hebben “the Hammers” nooit in grote weelde geleefd. Een landstitel hebben de Eastenders nooit veroverd. Ondanks de verloren finales van 1923 en 2006 blonk West Ham United in het verleden toch enkele keren uit in nationale en internationale bekercompetities. Na de verloren finale van 1923 was het voor “the clarets and blues” 41 jaar wachten eer ze in 1964 zelf de beker in de lucht mochten steken. De sterke lichting spelers waarover de club halverwege de jaren ’60 van vorige eeuw beschikte, omvatte onder anderen latere wereldkampioenen Martin Peters, Geoffrey Hurst en de betreurde Bobby Moore. Als winnaar van de F.A. Cup in 1964 maakte de ploeg ook furore buiten Engeland. De Europabeker der Bekerwinnaars verhuisde in 1965 naar Oost-Londen. Ook na hun tweede FA Cup winst, elf jaar later in het seizoen 1974/75, legde West Ham een geslaagd Europees parcours af maar op de Heizel in Brussel was RSC Anderlecht in de finale een maatje te sterk voor de Engelsen.

In competitieverband vertolken “the Hammers” sinds hun laatste promotie in 2005 eerder een figurantenrol. Vorig seizoen zag het er voor de club die geleid wordt door het Ijslandse duo Gudmundsson en Fridgeirsson lange tijd erg benard uit maar uiteindelijk wist ze zich toch op het hoogste niveau te handhaven. Dit jaar draaien de jongens van manager Gianfranco Zola een rustig seizoen in de buik van het klassement. Dat laatste kan niet gezegd worden van de bezoekers uit Middlesbrough. Voor de roodwitte combinatie van manager Gareth Southgate wordt het deze lente waarschijnlijk knokken om het behoud in de Premiership veilig te stellen. Na een aantal sterke jaren met onder andere winst in de League Cup en een verloren UEFA Cup finale in Eindhoven tegen FC Sevilla lijkt het vet een beetje van de soep bij de jongens uit Noordoost Engeland. Een sterke prestatie in de FA Cup zou het vertrouwen van onder anderen Frans topspits Jérémie Aliadière een boost kunnen geven.

Na een stevig Engels ontbijt, een wandeling langs de Thames en een paar pints in de buurt van Saint-Paul’s nemen we dik anderhalf uur voor de wedstrijd de metro richting New Ham. Het aantal kale koppen, bierpensen en track suits in ons rijtuig neemt toe naarmate we de halte “Upton Park” naderen. De London East End ziet er met zijn sociale woningbouw, slecht onderhouden voortuintjes en goedkope handelszaken precies zo uit zoals we het ons hadden voorgesteld. Van de tientallen stalletjes met fastfood en fanartikelen op het 600 meter lange parcours van het metrostation tot Boleyn Ground zouden moderne dieetgoeroes en fashionnichten waarschijnlijk een beroerte krijgen. In de schaduw van de hoofdtribune waag ik mij aan een gigantische hamburger met halfrauwe ajuin. Het hoofdgebouw van het stadion vind ik dankzij zijn frisse kleuren en gele torentjes een hoog Disneyland gehalte hebben. De antieke smeedijzeren toegangspoorten stralen dan weer klasse en traditie uit.

In 1994 werd begonnen met een grondige renovatie van het vandaag 35.647 plaatsen tellende Boleyn Ground. Alle staanplaatsen op de East Stand werden verbouwd tot zitplaatsen terwijl achter beide doelen volledig nieuwe tribunes werden opgetrokken. Aan de zuidzijde werd eerst de huidige “Bobby Moore stand” gebouwd, de tribune waar de harde kern zijn plaatsje vond. Aan de noordzijde verrees één jaar later, in 1995, de “Centenary stand”, de tribune waar het voor de bezoekende supporters te doen is. Voor de bouw van de immens grote “Dr. Martens stand” was het wachten tot na de eeuwwisseling in 2001. De Dr. Martens tribune werd niet genoemd naar een bekend Antwerps sportchirurg doch draagt de naam van een schoenenmerk. De tribune waarop wij vanmiddag zitten, de “East stand” is de oudste in het huidige stadion en werd gebouwd in 1968. Zowel de stoeltjes als de tribune zelf hebben duidelijk hun beste tijd gehad. Ook de extreemsmalle “turnstiles” aan de ingang van deze tribune zijn duidelijk niet meer berekend op de afmetingen van de gemiddelde Eastender.
Jarenlang deden geruchten de ronde over een eventuele verhuis van de club naar een industrieterrein aan de rand van Londen. In een latere versie zouden “the Hammers” na de Spelen van 2012 verhuizen naar het Olympisch Stadion. De club drukte deze geruchten de kop in en maakte bekend in Upton Park te willen blijven. Een nieuwe East Stand en uitbreidingen aan de tribunes achter beide doelen moeten de capaciteit van Boleyn Ground met ongeveer 5.000 extra plaatsen optrekken naar 40.000. Een verstandige keuze daar clubs als West Ham United niet thuishoren op een industrieterrein of in een ultramodern atletiekstadion.

Voor ik het stadion betreed neem ik zoveel mogelijk de omgeving in me op. Dit stadion, deze buurt en de mensen die hier rondlopen zijn zoveel interessanter dan al die moderne voetbaltempels die de laatste jaren overal als paddestoelen uit de grond lijken te schieten. Jammer dat het drummen is voor de Victoriaanse pub “the Boleyn” naast het stadion. Wat had ik hier graag een pint gedronken!

Enkele minuten voor de wedstrijd begint vraagt de stadionomroeper plechtig om recht te staan voor de nationale hymne van Oost-Londen. De helft van ons gezelschap brult uit volle borst het bekende “Forever blowing bubbles” mee. Het lied gaat over hoop en verwachtingen en over hoe telkens deze verwachtingen opnieuw als een zeepbal uit elkaar spatten. Wanneer de laatste noot van de hymne heeft weerklonken maken de spelers hun opwachting op het veld en maken wij ons op voor wat hopelijk een leuke pot voetbal wordt. Bekendste namen bij de thuisploeg vandaag zijn die van de Portugees Luis Boa Morte en van de Spanjaard Diego Tristan. Tristan komt net terug uit blessure en start nog niet helemaal fit op de bank. Bij de bezoekers ontbreekt Aliadière, de man die ik zo graag eens aan het werk had gezien.

Na 10 minuten wedstrijd wordt ons duidelijk dat we vandaag allesbehalve leuk voetbal te zien zullen krijgen. Niet enkel van de 22 man óp het veld maar ook van de meer dan 33.000 man er rónd hadden we meer verwacht. De sfeer op de tribunes is gelaten en het voetbal allesbehalve academisch. In de 22e minuut brengt Downing de bezoekers op voorsprong. De doelpuntenmaker kan het niet laten om de harde West Ham kern achter doel te jennen waarop hem een paar dozijn scheldtirades en een hele hoop verwensingen te beurt vallen. We horen het bekende Engelse f-woord deze middag niet voor het laatst rondom ons op de tribune.
Een paar niet te na gesproken “c’mon you irons!” vanuit het thuispubliek is het toch voornamelijk het goed gevulde uitvak dat de sfeer in het stadion verzorgt. Ook na de 0-1 achterstand blijven de gastheren spelen als een slap vod. De inbreng van Tristan na een half uur in plaats van de geblesseerde Cole brengt helaas geen soelaas. De pas herstelde Tristan is duidelijk nog niet klaar voor het grote werk.
Ik verwens niet alleen mijn keuze voor deze wedstrijd maar ook de 2 “little bastards” achter me op de tribune die al de ganse wedstrijd voetbal spelen met de rugzijde van mijn stoeltje.

Ook na de rust blijkt het voetbal van de duurbetaalde profs van een bedenkelijk niveau. Wel begint de thuisploeg naarmate het einde van de wedstrijd in zicht komt steeds meer druk te zetten. Wanneer 7 minuten voor tijd Congolees verdediger Hérita Ilunga alsnog gelijkstelt lijken zowel spelers als thuispubliek te ontwaken waardoor we de laatste 10 minuten van de wedstrijd toch de strijdlust en de sfeer krijgen waarop we een hele wedstrijd hebben zitten wachten. De wedstrijd blijft uiteindelijk steken op een billijk gelijkspel zodat de 22 acteurs binnen een dag of tien alles nog eens mogen overdoen, zij het dan in Middlesbrough.

Wat we na afloop van de wedstrijd meemaken is even hemeltergend als hallucinant. Van de dik 33.000 toeschouwers die vandaag opdaagden, lijken er 30.000 met de metro naar East London te zijn afgezakt! De rij die we aan het tube-station aantreffen hebben ze zelfs in Polen ten tijde van het communisme nooit gezien! Onze “veilige speling” van 2 uur tussen het laatste fluitsignaal en de inchecktijd voor onze Eurostar naar huis blijkt plots zelfs niet voldoende om een plaatsje op één van de metrotreinen te bemachtigen! Gelukkig zorgt een combinatie van koelbloedigheid, een Pakistaanse taxichauffeur en de plattegrondkennis van onze Engelse vriend Kelvin alsnog voor een happy end zodat we de terugreis richting Antwerpen voorspoedig kunnen aanvatten.

Bronnen

Aerofilms guide: Football Grounds 15th edition. Ian Allan Publishing

Aerofilms guide: Football Grounds then and now 4th edition. Ian Allan Publishing.

De grote encyclopedie van het Nieuwsblad. COLIN François & MULLER Lex

Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar

West Ham United Official Matchday Programme 2008/09 issue 16.