v

Stadion Juliska, Praha 6 (Praag)

Bezocht op: 14/05/2010
Druhá Liga: FK Dukla Praha – FC Tescoma Zlín 3-2
Toeschouwers: 425

Een ganse dag onophoudelijke regen in Praag. Een mens wordt er niet vrolijk van, althans ik niet. Omdat zelfs een bezoek aan de Jerusalemsynagoge mij niet kan opbeuren, besluiten we rond een uur of drie reeds tram 8 te nemen richting Dejvice. Deze wijk, die sinds de val van het communistisch regime weinig lijkt te zijn veranderd, huisvest één van de populairste “cult” voetbalclubs in Europa. In bijna iedere online catalogus van retro-voetbalshirts vind je de wijnrode of gele shirts met opschrift DUKLA PRAHA. De cultwaanzin ging zelfs ooit zo ver dat medio jaren ’80 van de vorige eeuw de Britse band ‘Half Man Half Biscuit’ een hitje scoorde met het nummer “All I want for Christmas is a Dukla Prague away kit”. Het ideale kerstgeschenk blijkbaar, ook al kweelt Mariah Carey ieder jaar dat ze liever mij onder de kerstboom zou vinden.

Wanneer we uitstappen aan de terminus in Dejvice kijken we de eerste minuten een beetje verweesd in het rond. Niets ruikt hier naar voetbal dus besluiten we een taxichauffeur uit zijn middagdutje te wekken met de vraag ons naar het stadion van Dukla te voeren. De man, die wellicht op een lange rit had gehoopt, antwoordt teleurgesteld dat we ons op slechts 200 meter van onze bestemming bevinden en wijst ons de juiste richting. Nu ja, niet meteen de juíste richting want hoewel we de arena na 50 meter wandelen ook effectief zien liggen, kost het ons een wandeling van ongeveer 3 kilometer (waaronder 300 meter klimmen) in de gietende regen om de enige ingang van het stadion te bereiken. Omdat de wedstrijd pas om 6 uur en niet om 5 uur begint zoals eerder aangegeven, arriveren we als eerste toeschouwers aan de stadionpoorten waar we worden opgewacht door een legertje stewards. De inkom bedraagt 50 Kč (iets meer dan 2 euro): 36 Kč voor het ticket zelf en 14 Kč voor een loterijticket dat je er blijkbaar bij moet nemen. Voor het keurige programmaboekje betaal ik minder dan een halve euro.

Stadion Juliska, ook wel “na Julisce” genoemd, viert dit jaar z’n 50e verjaardag. Het is een typisch Oost-Europees voetbal- en atletiekstadion dat ruim 28.000 toeschouwers kan herbergen. Zeer indrukwekkend is de medio jaren ’70 opgetrokken hoofdtribune met ongeveer 12.000 zitplaatsen. Het overdekte gedeelte is opgedeeld in wijnrode en okergele vlakken met opschrift “DUKLA”. De houten zitbanken zijn “helaas” niet conform de strenge UEFA-normen maar de groene zitjes vóór de tribune zijn dat wel. Rondom de atletiekpiste bleef driekwart van de tribunes onoverdekt. Tegenover de hoofdtribune, ter hoogte van de middellijn, staat een gebouwtje waarin zich een soort van ereplaatsen bevinden. Eén van de vele restanten uit het communistische tijdperk in dit “militaire” stadion, net zoals het scorebord achter één van beide doelen en het kunstwerk bovenaan de tribune. “Bovenaan” is overigens de juiste woordkeuze want de klim richting tribunetop is lang en steil.

Hoe populair de club ook wereldwijd moge zijn omwille van de stijlvolle shirts, als legerclub was Dukla Praag nooit sant in eigen land. Opgericht door het Tsjecho-Slowaakse leger in 1948 als ATK Praha (Armádní Tělovýchovný Klub) speelde de ploeg aanvankelijk in groenzwarte kleuren. Na de eerste naamswijziging in 1953 in ÚDA Praha (Ústřední Dům Armády) werd het huidige rood en geel geadopteerd. Omdat de concurrentie binnen de Praagse stadsgrenzen met clubs als Sparta, Slavia (toen nog Dynamo geheten), Bohemians en Viktoria Žižkov zeer groot was, kon de militaire club, zelfs tijdens de topjaren, zelden de grote massa naar het stadion lokken. Het feit dat de ploeg net als alle andere legerclubs in het voormalige Oostblok, de betere spelers wegkaapte bij de concurrentie maakte ze er niet populairder op. De huidige benaming “Dukla” kwam er pas in 1956. Ze verwijst naar een bergpas in het Tatra gebergte waarlangs de Tsjecho-Slowaakse troepen in 1944 de bevrijding van het land inzetten.

Het sportieve hoogtepunt van Dukla ligt in de jaren ’60 van vorige eeuw toen de club succesvol was zowel in eigen land als in… de Verenigde Staten! Naast de 11 landstitels, 8 Tsjecho-Slowaakse en 4 Tsjechische bekers die de club tussen 1953 en 1990 won, gaf ze tussen 1961 en 1965 ook steeds present op intercontinentale competities in de Verenigde Staten. Dukla won de “International Soccer League” in 1961 en veroverde de drie daaropvolgende jaren de “American Challenge Cup”. Grootste prestatie op het Europese toneel was de halve finale van het Europacup II tornooi in het seizoen 1985/86 die verloren werd tegen latere winnaar Dynamo Kiev. De meest legendarische spelers die ooit de geelrode kleuren verdedigden zijn ongetwijfeld Josef Masopust en doelman Ivo Viktor. Uit een meer recent verleden kennen we Pavel Nedvěd en Jiři Němec terwijl bij kanariegele voetbalfans wellicht de naam Milan Luhový een belletje doet rinkelen.

Dat de afbrokkeling van het Oostblok de club weinig goed heeft gedaan is een understatement. In hoeverre het huidige Dukla nog iets te maken heeft met de club die als ATK Praha in 1948 het levenslicht zag laat ik in het midden. De meest recente geschiedenis van de voorbije 2 decennia is er één van overnames, verhuizingen, licentie aan- en verkopen, fusies en dies meer. Ze is zo ingewikkeld dat ik ze u bespaar, wellicht ook omdat ik er zelf amper wijs uit raak.

Dan is de geschiedenis van de bezoekers uit Moravië een pak eenvoudiger. De club werd 91 jaar geleden geboren als SK Zlín en wijzigde sindsdien slechts een 11-tal keer van naam. Hoogtepunt in de clubgeschiedenis was het gezegende jaar 1970 toen zowel de Tsjechische als de Tsjecho-Slowaakse beker in de lucht kon worden gestoken. Het winnen van deze laatste beker leidde de club Europa in waar ze in de eerste ronde reeds werd uitgeschakeld door PSV Eindhoven. Meer recente Europese avonturen beleefde Zlín in de zomers van 2004 en 2005 in het Intertoto tornooi. Met resp. VC Westerlo en AA Gent als tegenstander speelde Zlín toen ook 2 keer op Belgische bodem. Sinds de laatste naamswijziging in 2003 heet de club voluit FC Tescoma Zlín, naar een producent van keukengerei. Na een rampzalige start van het seizoen 2008/09 degradeerden de roodwitten vorig seizoen uit de Gambrinus Liga. Met 6 punten achter op de nummer 2 maakt de ploeg nog kans op promotie en een snelle terugkeer.

Dat we vanmiddag niet zullen omkomen van honger en dorst staat vast. Iets meer dan 1 euro voor een halve liter bier klinkt erg uitnodigend terwijl in de eetkraampjes de worsten, satés, hamburgers, koude pizza’s, doughnuts en ander snoepgoed uitdagend liggen te wachten op hongerige supporters. We kopen enkele souvenirs aan het kraampje dat dienstdoet als fanshop en bezorgen de knappe uitbaatster wellicht een topdag. Welke van de 3 te koop aangeboden shirts de “away kit” is weet ik niet. Ik heb de keuze uit wit, bordeaux of blauw en ga voor die laatste kleur. Uiteindelijk blijkt het blauwe vandaag de “home kit” te zijn wanneer de spelers enkele minuten voor zessen het zompige veld ophollen. Samen met het gros van de 423 andere supporters hebben we een plaatsje op de megagrote tribune uitgezocht. Mijn hart bloedt wanneer deze prachtige tribune één grote vuilnisbelt blijkt te zijn. Het lijkt alsof er dit seizoen nog nooit iemand met een bezem de rotzooi van de voorbije 10 maanden heeft opgeruimd.

Het niveau van de wedstrijd haalt zeker niet dat van onze eigen EXQI League. Hebben beide clubs een mindere dag of komt het door de aanhoudende regenval die het veld moeilijk bespeelbaar heeft gemaakt? Net op het moment dat we ons beklagen over het geleverde spel breekt Petr Malý met een prachtig atoomschot de wedstrijd open. Drie minuten later hangt Karel Kroupa de bordjes weer in evenwicht, een verdiende gelijkmaker want beide ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Afgaande op het gejuich zijn er slechts een 10-tal supporters vanuit Zlín mee richting hoofdstad afgereisd. Kan je een grotere opkomst verwachten wanneer je de aftrap vrijdag om 18 uur plant? We beginnen zowaar van deze wedstrijd te genieten en wanneer Ondřej Šiml even over het half uur Dukla alweer op voorsprong brengt, begint zelfs de 15-koppige Dukla-spionkop zich op de tribune te roeren. Het komt mijn reisgezel Roeland erg vertrouwd over als Cappellen-fan, die 15 uitzinnige roodgele mannetjes…

Het spelbeeld in de tweede helft verschilt niet veel van dat van de eerste. Weinig oogstrelend voetbal op een moeilijk te bespelen grasmat. Iets minder dan een kwartier voor het einde lijkt de wedstrijd in z’n definitieve plooi te vallen wanneer de enige kleurling op het veld, Dani Chigou, de bal in 2 tijden voorbij de bezoekende doelman werkt en dat Frutosgewijs in boogschutterhouding viert. Libor Žůrek kan in de 84e minuut nog milderen maar verder dan deze aansluitingstreffer komen de Moraviërs niet meer. Na de wedstrijd groeten de thuisspelers het 15-koppige legioen dat onderaan de tribune heeft plaatsgevat.

Dik 24 jaar geleden speelde Dukla hier de halve finale van de Beker der Bekerwinnaars tegen Dynamo Kiev. Diezelfde zomer werden de Helden van Léon 4e op het WK in Mexico. De tijden zijn veranderd.

Bronnen:

Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar, uitg. Copress Sport

Wikipedia, the free encyclopedia

www.fkdukla.cz