v

Generali Arena, Praha 7 (Praag)

Bezocht op 15/05/2010
Gambrinus Liga: AC Sparta Praha– FK Teplice 1-0
Toeschouwers: 19.215

We waren zeker niet de eerste Antwerpenaars die hun opwachting maakten in het stadion van de Tsjechische “Recordmeister” toen we drie dagen geleden onze kaartjes gingen kopen in voorverkoop. Goed 80 jaar geleden pakte Raymond Braine zijn valiezen in de Scheldestad en waagde hij zijn geluk aan de oevers van de Moldau. Niet als groundhopper zoals wij maar als voetballer, succesvol voetballer, misschien wel de meest succesvolle Belgische voetballer ooit in een buitenlandse competitie. Raymond Braine (°1906 – † 1978) scoorde in de 206 wedstrijden die hij tussen 1930 en 1936 voor Sparta heeft gespeeld maar liefst 126 doelpunten waarmee hij 2x topschutter werd en evenveel keer de landstitel mocht vieren.

Op het vieren van landstitels hebben ze overigens een patent in het 7e Praagse stadsdeel. Toen enkele misnoegde spelers van de AC Praha in 1893 beslisten om zelf een sportvereniging op te richten hadden zij wellicht nooit durven hopen dat hun club “Athletic Club Královské Vinohrady” zou uitgroeien tot de grootste en meest succesvolle club van het land. Na de naamswijziging in “Athletic Club Sparta” in 1894 verwerd het team tot een ijzersterk geheel. Toen in de periode 1919-1925 de ploeg in 59 wedstrijden slechts 1 keer het onderspit moest delven kreeg ze de bijnaam “Železná Sparta” of “IJzeren Sparta”. Op 1 seizoen na (1975-76) speelde Sparta Praag onophoudelijk op het hoogste niveau. In de Tsjecho-Slowaakse periode speelde de club maar liefst 25 keer kampioen, won ze 8 bekers, veroverde ze 3 keer de Mitropacup en was ze 2 keer verliezend finalist van het tornooi. In 1969 mochten de Spartanen zich zelfs de beste club ter wereld noemen na het winnen van de officieuze wereldbeker, de voorloper van de Intercontinental Cup.

In tegenstelling tot legerploeg Dukla legde het einde van de communistische periode de populaire arbeidersclub Sparta geen windeieren. Sinds de opsplitsing van het land in 1993 mocht de vereniging met kleuren geel, rood en blauw 5 nationale bekers in de lucht steken en werd in 16 jaar tijd maar liefst 10 keer kampioen gespeeld. Een indrukwekkend gemiddelde dat vandaag nog indrukwekkender kan worden want als Sparta zich straks in 2 keer 45 minuten de betere toont van FK Teplice dan is het voor de 11e keer in 17 jaar tijd de beste voetbalclub van de Tsjechische Republiek.

Ondanks het grote belang van de wedstrijd hebben we tot nu toe weinig animo beleefd in het toeristische gedeelte van de stad. Het Sparta-kraampje dat deze ochtend werd opgetrokken op Staroměstské Náměstí in de historische binnenstad bleek promotie te maken voor het ijshockeyteam van de club en had niets te zien met een eventuele kampioenenviering vanavond. Pas bij het opstappen op de tram zien we voor het eerst de rood-geel-blauwe sjaals en de prachtige donkerrode shirts opduiken. De tramrit richting stadion verloopt netjes want net als in Bratislava een jaar geleden valt me op dat de doorsnee Tsjechische voetbalfan net als z’n Slovaakse broeder zich zeer hoffelijk gedraagt wanneer hij gebruik maakt van het openbaar vervoer.

Wanneer we uitstappen aan het stadion gaat het er al een heel stuk uitbundiger aan toe. Het negatieve beeld dat ik had van een deel van de Sparta-aanhang blijkt – althans vandaag – onterecht. Op de vele ticketverkopers na die hun tickets moeilijk aan de man krijgen op de zwarte markt, lijkt niemand vandaag buiten de lijntjes te willen kleuren. Op een straathoek tegenover het stadion heeft een verkoper van voetbalpins zijn koopwaar uitgestald. Naast een paar dozijn speldjes van Tsjechische clubs heeft hij ook van 3 Belgische clubs pins in de aanbieding: Royal Antwerp FC en – godbetert - FC Beringen en FC Diest! Ik vertel hem dat zeker die laatste 2 curiosa zijn vermits beide clubs niet meer bestaan (al is FC Diest wel uit de dood herrezen nvdr.). Hij antwoordt me dat fusies en naamsveranderingen eigen zijn aan het Belgische voetbal. Het ontroert, een Tsjech die onze vaderlandse competitie van nabij lijkt te volgen.

Omdat er rondom het stadion niet gek veel te beleven valt besluiten we onze plaatsen op te zoeken. Aan de ingang van de tribune worden we gefouilleerd door een vrouwelijke steward. We hebben zitjes 10 en 11 op rij 11 van vak H in de bovenste ring van het stadion. Wanneer we onze vermoedelijke plaatsen bezet zien leren we dat er op rij 11 in vak H zowel links als rechts van de trap een stoeltje 10 en een stoeltje 11 is. We begrijpen de Tsjechische logica niet echt maar nemen verder geen aanstoot aan de verwarrende nummering. We zitten naast het bezoekende vak dat slechts door een 6-tal fans wordt bevolkt. Afgaande op het geluid zitten de meeste bezoekers uit Teplice onzichtbaar voor ons op de onderste ring. Hoewel we in een hoekje van het stadion zitten belemmert noch het hek rechts van ons noch het vangnet voor ons het zicht op het veld.

Op de huidige locatie wordt reeds sinds 1921 voetbal gespeeld. Het stadion dat tegenwoordig ook de thuishaven is van de Tsjechische nationale ploeg is internationaal bekend als “Letná Stadion” maar kreeg de voorbije jaren vaak de naam van een sponsor opgekleefd. Na Toyota en AXA is de huidige naamgever verzekeringsgroep Generali. De Generali Arena is een zuiver voetbalstadion zonder franje en kan 20.854 toeschouwers ontvangen. Het werd gebouwd in 1969 en gedeeltelijk heropgebouwd in 1994. Met een opgehoopt veld en tribunes tot vlak tegen het speelveld doet het stadion erg Engels aan. Het komt de sfeer alleen maar ten goede, zeker nu het wedstrijdbegin nadert en de tribunes langzaam vollopen. De vlaggenparade voor de wedstrijd heeft een Duits tintje en wanneer 10 minuten voor de aftrap het clublied door de luidsprekers schalt en de sjaals de hoogte in gaan heb ik helemaal het gevoel een Bundesliga wedstrijd bij te wonen.

Helemaal uitverkocht is het stadion verrassend genoeg niet. De tickets zijn waarschijnlijk wel allemaal de deur uit maar een aanzienlijk deel ervan zweeft vermoedelijk ergens op de zwarte markt. De sfeer in het stadion is deze die je verwacht bij een kampioenswedstrijd. Het voetbal dat op de mat wordt gelegd is dat ook. De thuisploeg, die onder de sportieve leiding staat van ex-PSV’er Jozef Chovanec, acteert redelijk nerveus en wordt een aantal keer op een snedige counter getrakteerd door de bezoekers uit Teplice. Toen ik begin maart onze Praag-trip plande, gingen Sparta Praag en FK Teplice nog zij aan zij aan de leiding van de Gambrinus Liga. De bekerwinnaar van vorig seizoen kende echter een zwak seizoenseinde en kan enkel mits veel meeval nog op de 3e plaats eindigen. Na ongeveer 10 minuten spelen begint het ganse stadion spontaan af te tellen. Tien tellen later weten we waarom wanneer op de lange zijde tegenover de hoofdtribune duizenden geel, blauwe en rode bladen omhoog worden gestoken. Een mooi schouwspel dat op applaus wordt onthaald door de fans op de andere tribunes. Terwijl de harde kern in het vak achter doel te pas en te onpas met vuurwerk stunt, klinkt de stem van de stadionomroeper steeds dwingender, dreigender en geïrriteerder. Wat de goede man juist roept verstaan we niet maar we begrijpen de boodschap.

De 15 minuten die eerste en tweede helft van elkaar scheiden worden ook in de Tsjechische hoofdstad opgevuld met een partijtje balacrobatie voor overmoedige Sparta fans en een voetbalwedstrijd voor de allerkleinsten. In één van de jonge doelmannen zien we de toekomstige opvolger van Petr Cech, al is de jongen nog redelijk ongelukkig bij het terug op gang brengen van het spel. Wanneer na een kwartier rusten het échte spel terug op gang wordt gefloten hoopt het ganse stadion op de snelle verlossing. De 19.000 blijven niet lang op hun honger zitten want nadat Sparta in de 2e minuut na rusten een hoekschop mag nemen buffelt de enige naam op het veld die mij bekend in de oren klinkt de bal voorbij de bezoekende doelman: Tomáš Řepka! De 36-jarige routinier scoort zijn eerste doelpunt van het seizoen en wat voor één! Het stadion gaat uit de bol en aan de overkant zien we weer enkele vuurtjes die door de bewaking snel gedoofd worden. Sparta is nu virtueel kampioen maar staat in dubio tussen de voorsprong uitbouwen of hem verdedigen. Het komt het spel allesbehalve ten goede en terwijl de naam van Tomáš Řepka meermaals wordt gescandeerd kruipt de wedstrijd traag naar haar einde. Hoe meer de 90e minuut in zicht komt, hoe meer stewards zich tussen speelveld en tribunes opstellen. Tevergeefs, want zodra het laatste fluitsignaal klinkt komen van overal enthousiaste fans het veld opgerend.

We aanschouwen het spektakel van op onze plaats hoog in de tribune en zien hoe de mensenzee op het speelveld steeds verder uitdeint. Na een kwartier besluiten we de massa te vervoegen en het kampioenenfeest van dichtbij mee te beleven. We zien hoe de spelers op de hoofdtribune worden gehuldigd en delen het geluk van duizenden uitbundige fans. Ik besluit enkele grassprieten mee te nemen in de hoop dat deze de terugreis naar België zullen overleven. Wat kan er beter dienst doen als talisman dan gras van het veld waar Sparta net kampioen werd en waar de Rode Duivels in 2001 zich voor het laatst wisten te kwalificeren voor een WK?

Bronnen:

Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar, uitg. Copress Sport

Wikipedia, the free encyclopedia