v

FK Viktoria Stadion, Praha 3 (Praag)

Bezocht op 16/05/2010
ČFL : FK Viktoria Žižkov B – FC Slovan Liberec B 1-1
Toeschouwers: 50

Geheel onverhoopt worden we op onze laatste avond op Praagse bodem getrakteerd op een fijne toegift. Wanneer we na een middagje Praagse binnenstad uit de tram stappen in Žižkov, verraadt de spelersbus van Slovan Liberec voor de poort van het lokale stadion dat ook hier vanavond tegen een balletje wordt getrapt. Het betreft een wedstrijd tussen 2 B-elftallen die uitkomen in wat wij de “derde klasse” zouden noemen. Na de degradatie van het eerste van Viktoria Žižkov eind vorig seizoen spelen de reserves van Viktoria dit seizoen slechts één trapje lager dan hun grote broers.

Het minste wat je van Viktoria Žižkov kan zeggen is dat de club een hoog “Sankt-Pauli-gehalte” heeft. Žižkov, een arbeiderswijk op wandelafstand van het Praagse centraal station, heeft tot op heden z’n authenticiteit goed kunnen bewaren. Het plaatselijke FK Viktoria is een beetje het lelijke eendje in het Praagse profvoetballandschap en rekruteert voornamelijk uit minderbedeelde middens. De kleine maar trouwe aanhang is grotendeels opgebouwd uit studenten, gepensioneerden en leden van de Roma-gemeenschap. Mocht Sporza ooit verslag uitbrengen van een wedstrijd van Viktoria Žižkov dan zou de aanwezigheid van deze Roma’s Filip Joos hoogstwaarschijnlijk inspireren om uit te wijden over Totti en konsoorten. Maar beste Filip, de Roma’s waarvan hier sprake hebben niets te zien met jouw favoriete ploegje uit de Italiaanse hoofdstad.

De club die door de eigen fans ook wel eens liefdevol “Viktorka” wordt genoemd werd in 1903 opgericht door een groepje studenten als “Sportovní kroužek Viktoria Žižkov” en kende in het meer dan 100-jarig bestaan twee grote perioden: de eerste, tussen beide wereldoorlogen, werd in 1928 bekroond met de tot dusver enig behaalde landstitel. Omdat Viktoria tijdens het communistische regime volledig wegdeemsterde, bleef het wachten tot 1993 eer de ploeg opnieuw op het hoogste niveau speelde. Een jaar later al mochten ze bij Viktoria de nationale beker in de lucht steken, een stunt die ze in 2001 nog eens mochten overdoen. Bekersuccessen en sterke eindklasseringen leidden rond de eeuwwisseling tot een aantal Europese campagnes die de bescheiden ploeg in het veld bracht tegen onder andere Chelsea, Glasgow Rangers en Real Betis. Eind vorig seizoen degradeerde Viktoria Žižkov uit de Gambrinus Liga naar het tweede niveau.

Dat Viktoria Žižkov in voetbalmiddens gekend staat als een buitenbeentje is niet nieuw. In 1931 reeds vertelde de comedy “Muži v offsidu” het verhaal van het reilen en zeilen van de club en haar unieke fans.

De film, naar een roman van Karel Poláček, was een kassucces in de Tsjecho-Slowaakse bioscoopzalen. Maar ook vóór het succes van deze rolprent was de club uit Žižkov al een begrip in Tsjecho-Slowaakse filmmiddens. Alvorens een succesvolle carrière als filmacteur uit te bouwen verdedigde Vlasta Burian begin vorige eeuw het roodwitte doel. Stille getuige hiervan is de plaquette onder de hoofdtribune van het compacte stadion.

Het kleine maar gezellige stadion waar de eerste ploeg van Viktoria doorgaans op zondagochtend, kwart over tien, zijn thuiswedstrijden speelt, is een aanrader voor eenieder die houdt van typische “stadstadions”. Een reuzengrote schoentrekker en een vat vol creatieve inspiratie waren waarschijnlijk de belangrijkste werkinstrumenten waarvan de architecten gebruik maakten bij het ontwerp en de bouw van het complex aan de Seifertova třída. De ongeveer 5.600 zitjes in het stadion werden onderverdeeld op een nostalgisch overdekte hoofdtribune met roestend dak en 3 onoverdekte zittribunes. In tegenstelling tot het stadion van Dukla ziet het er hier in Žižkov allemaal mooi onderhouden uit. Het aantal huizenblokken rondom het stadion van waaruit je de wedstrijden gratis kan volgen is niet op één, zelfs niet op twee handen te tellen terwijl ook de televisietoren trots op de achtergrond figureert. Een prachtige muurschildering van uitrustingsponsor Adidas aan de ingang van het stadion maakt het plaatje compleet.

De wedstrijd zelf tussen twee lage middenmoters uit de Tsjechische 3e afdeling heeft bijzonder weinig om het lijf. Gelukkig zijn we zonder betalen het stadion gewoon kunnen binnenwandelen. Het zijn de bezoekers uit Liberec die vlak voor de rust op voorsprong komen via nobele onbekende Bosančič. Bij het begin van de tweede helft tellen we het aantal toeschouwers dat voor deze wedstrijd tussen 2 reserveteams is komen opdagen. De 50 aanwezige toeschouwers zijn een allegaartje van spelersvriendinnetjes, aandachtig noterende scouts en trainers, een handvol bejaarden, een Frans koppel, enkele enthousiastelingen uitgedost in de clubkleuren en een paar Antwerpse groundhoppers. De wedstrijd zelf is ondertussen verworden tot een heus schopfestijn waarbij vooral de thuisspelers zich niet onbetuigd laten. Eén minuut nadat Žižkov via Folwarczny de bordjes gelijk heeft kunnen hangen krijgt thuisverdediger Balík na alweer een doodschop verdiend de rode kaart onder de neus geduwd. Voor Viktoria zit er niets anders op dan een kwartier lang met man en macht het gelijkspel te verdedigen waar het wonderwel in slaagt. Op het einde van de rit hangen op alle drie (!) de scoreborden in het stadion de bordjes nog steeds in evenwicht.

Door mijn fotocamera is onze aanwezigheid duidelijk niet onopgemerkt voorbijgegaan. Na de wedstrijd opent een vriendelijke dame speciaal voor ons de mooie clubshop in het moderne gebouw naast de hoofdtribune. We verblijden haar met de aankoop van 2 pins en een vaantje en wandelen tevreden richting hotel. We hebben de voorbije dagen wedstrijden bijgewoond in de hoogste 4 afdelingen van de Tsjechsiche competitie. Wie doet het ons na?

Bronnen:

Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar, uitg. Copress Sport

Wikipedia, the free encyclopedia