De Helden van Léon

Stedelijk Sportstadion , Hasselt

Bezocht op: 21/03/2009
4de Klasse C: KSK Hasselt – Patro Eisden Maasmechelen 2-2
Toeschouwers: 500

Na de slappe Limburgse derby in Sittard maak ik me de dag erop klaar voor opnieuw een Limburgse clash, ditmaal aan de andere kant van de grens in de hoofdstad van Belgisch Limburg en tussen twee ploegen die ooit in de eerste klasse uitkwamen.

KSK Hasselt is een fusieploeg die zijn roots terug vindt in een andere fusie: in 1964 fuseren Excelsior en Hasseltse VV tot KSC Hasselt.
Deze fusie verliep niet meteen van een leien dakje: Excelsior was de ploeg van de rijkere middenklasse en VV, bijgenaamd den Hai wai, was de ploeg van het werkvolk en de twee supporterclans stonden dan ook vaak lijnrecht tegenover mekaar.
Om niemand tegen de schenen te schoppen werden de nieuwe kleuren van de fusieploeg groen-blauw-wit. Een combinatie van het groen-wit van Excelsior en het blauw-wit van den Hawaii. Het stamnummer 37 van Excelsior werd ook het stamnummer van de nieuwe club.
Ondanks al de tegenkanting deed de ploeg het vrijwel onmiddelijk goed.
Er werd vanuit bevordering opgeklommen naar de tweede klasse en in 1979 volgt het hoogtepunt in de geschiedenis van de club: het verslaat in de eindronde het sterke AA Gent en promoveert naar de eerste klasse.
De goede start daarin laat de Hasselaars even dromen maar tegen de winterstop staan de Limburgers helemaal onderin en ook na de winterstop stapelen de zware nederlagen zich op. Het dieptepunt wordt bereikt op 17 november met een 1-10 nederlaag tegen Lokeren.
Hasselt eindigde afgetekend laatste en zakte na 1 seizoen terug naar tweede.
In tweede wist het zich nog tot het einde van de jaren 80 te handhaven maar in 1989 zakt de ploeg naar derde. Daarna gaat het alsmaar bergafwaarts met de club: in 1996 zakken ze opnieuw en in 1998 verdwijnen ze zelfs uit de nationale competities. In 2001, de club speelt op dat moment al enkele seizoenen in 1ste provinciale, komt het tot een fusie met KSK Kermt.
Deze ploeg uit een deelgemeente van Hasselt was al bijna 10 jaar een vaste waarde in de landelijke reeksen en speelde in de derde klasse maar had niet de uitstraling noch de geschiedenis die KSC Hasselt wel had.
Een nieuwe fusie bracht uitkomst en KSK Hasselt pendelt sindsdien tussen de derde en de vierde klasse en het speelt sinds 2003, na een hiatus van 2 jaar, opnieuw zijn thuiswedstrijden in het Stedelijke sportstadion.

Patro Eisen is een relatief jonge club. Opgericht in 1942 door de eerwaarde Van Schoenbeek als onderdeel van het patronaat (vandaar Patro). Het maakte in de jaren na de tweede wereldoorlog een bliksemsnelle opgang door de reeksen.
In 1954, amper 12 jaar na de oprichting draaide de club mee in de kop van de derde klasse.

En nog was de honger van de paars-witten niet gestild: in 1956 stoten ze door naar de tweede klasse en in 1960 spelen ze de finale van de eindronde tegen Cercle Brugge. De match die op het neutrale terrein van KV Mechelen wordt gespeeld, eindigt in triomf: Patro wint met 2-1 en is daarmee de derde Limburgse mijnploeg (na Beringen en Waterschei) die weet door te stoten tot de nationale elitereeks.
Maar net zoals bij de tegenstander van vandaag duurt het sprookje niet lang. Patro degradeert na één seizoen en op het einde van de jaren 60 degradeert het zelfs naar de derde klasse.
Zoals zovele clubs begint ook Patro aan een tocht doorheen de reeksen. Promotie in 1975 wordt gevolgd door degradatie in 1978 en zelfs een terugzetting naar vierde in 1981. Patro wordt wel weer onmiddelijk kampioen en in 1984 dwingt het opnieuw de promotie naar de tweede klasse af waar ze in 1988 zelfs opnieuw de eindronde spelen. Jammer genoeg blijkt Lierse een maatje te groot.
In 1992 valt de club opnieuw terug naar derde en dit zal verregaande gevolgen hebben voor de club. Vele fans haken af en de fusieploeg Racing Genk zou meer en meer de drijvende kracht in midden-Limburg worden.
In 1994 keert de ploeg nog wel terug naar de tweede klasse maar de schade is ondertussen al toegebracht, het publiek blijft weg en de club verliest meer en meer aan status.
Zodoende wordt in 1998 beslist om een naamsverandering door te voeren in een poging om zowel het bedrijfsleven als de supporters opnieuw aan de club te binden. Patro verdwijnt en Maasland Maasmechelen wordt gekozen als nieuwe naam.
De nieuwe naam lijkt de club goed te doen, het speelt attractief voetbal met een jeugdigde enthousiaste ploeg maar goed voetbal betekent ook dat er kapers op de loer liggen en de ploeg wordt in amper twee seizoenen leeggekocht.
Een nieuw millenium, een nieuwe naam moeten ze aan de Maas gedacht hebben en de naam Patro wordt van onder het stof gehaald om Patro Maasmechelen voor te stellen.
Veel geluk brengt deze naamsverandering niet: tot tweemaal toe eindigt Patro op een degradatieplaats en tweemaal worden ze gered door financiële perikelen bij andere clubs.
In 2003 kent de club, met 12 nieuwe spelers, wel een degelijk seizoen maar het zal deze investering in het volgende seizoen zwaar moeten bekopen. De club zit aan de grond en gaat in vereffening en moet zakken naar de derde afdeling. Omdat ze door de uittocht van spelers en trainer Capa ook nog op een degradatieplaats eindigen worden ze zelfs teruggezet naar de 4de klasse waar ze met een puntenaftrek van 9 punten zullen moeten beginnen.

De club start het seizoen 2005 met opnieuw een nieuwe naam: Patro Eisden Maasmechelen en ondanks de 9 strafpunten weten ze het behoud in 4de te verzekeren en verblijven ze daar nog steeds.

Maar genoeg over het verleden, we spreken nu anno 2009 en zowel KSK Hasselt als Patro Eisden Maasmechelen draaien een ontgoochelend seizoen.
Hasselt had grote titelambities en staat tweede maar op verre achterstand van leider Heist en de hoofdstedelingen moeten zich richten op de nacompetitie. Patro dat als een gevaarlijke outsider werd gezien staat 9de na een kleurloos seizoen.

De wandeling van mijn woonst vlakbij de kleine ring van Hasselt naar het stadion langs de Kuringerbaan is er eentje vol nostalgie. Ik passeer het huis waar ik vroeger op kot zat en even verder frituur “De Gulf” waar we op donderdag onze magen gingen stillen. Ik ga zo diep op in mijn nostalgische gedachten dat ik bijna de straat naar het Stedelijke Sportstadion voorbijloop.

Ingesloten tussen een woonwijk en een indoortennishal is dit stadion er één van een uitstervend ras. Het ligt nog volop in bewoond gebied en niet ergens weggestopt op een industrieterrein en het is nog grotendeels authentiek.
Getuige daarvan zijn de loketten. Hier geen ticketcontainers of een hokje bij de ingang. Hier bevinden de loketten zich nog in de buitenmuur. Een rij smalle openingen waar je de sfeer van oude dagen bijna kan proeven.
Ik koop een ticket voor de staanplaatsen en na enkele fotos begeef ik me naar de ingang.
Een wat oudere man scheurt mijn kaartje af en legt me uit waarom er stickers met 2009 op de tickets zijn geplakt. Kort geleden werd er namelijk een hele rol tickets gestolen en men probeert nu te voorkomen dat mensen met gestolen tickets naar binnen kunnen.
Ik merk al lachend op dat er dan hopelijk geen rol met stickers wordt gestolen en zie meteen de vertwijfeling toeslaan bij de brave man: had men wel rekening gehouden met zulk een diabolisch plan?
Gelukkig schiet een van de stewards hem te hulp door te verklaren dat ze voor elke match andere stickers gebruiken. Ik heb mijn twijfels daarbij maar ik ben hier niet gekomen om mensen op de kast te krijgen dus laat ik het maar zo.

Via een smalle betonnen trap naast een lichtmast kom ik op de terrassen achter de goal terecht en meteen overvalt me opnieuw een gevoel van nostalgie. Het stadion lijkt door de jaren heen nauwelijks veranderd. Achter de doelen en langs één van de zijkanten zijn het betonnen staanplaatsen en langs de andere zijde monden twee hoeken uit in een zittribune.
Vroeger stond België vol met dit soort schitterende bouwwerkjes maar de sloophamer heeft velen platgegooid en de overlevenden zijn vaak vakkundig verminkt door ondoordacht neergepote tribunes of kantines. Hier is dat niet zo, de kantine werd zo gebouwd dat ze de staanplaatsen ongemoeid liet en de zittribune past eigenlijk wel in het geheel.
Ik zet me eerst aan de lange zijde tegenover de hoofdtribune om wat fotos te maken. Deze kant ligt letterlijk tegen de achterkant van de woonwijk en het ijzeren raamwerk is hier doorvlochten met klimop. Halverwege zijn er twee verroeste kooien waarvan er eentje is geschilderd in blauw-groen-wit. Dit is het hok waar de Hasseltse Q-side de matchen volgt.

Naar de andere kant dan. De hoofdtribune met daaronder de kleedkamers en de bestuurslokalen domineren het stadion. Ik vraag aan één van de stewards of ik even wat fotos mag nemen op de tribune zelf en de vriendelijke man laat me rustig mijn ding doen. Het is voldoende om even weg te dromen over hoe ik het zou aanpakken om deze club en dit stadion weer in tweede klasse te krijgen.

Ik heb nog een kwartier voor het begin van de match en ik wandel nog even langs de achterkant van de kantine en de tribune naar de fanshop. Die blijkt gesloten te zijn dus draai ik maar terug en zie op de drie parkeerplaatsen achter de hoofdtribune twee mercedessen en een tractor. Meteen komt de gedachte in me op dat de traktor wel van het bestuurslid van Kermt zal zijn en tot mijn verschrikking merk ik op dat ik nu ook al een dikkenek uit Hasselt begin te worden, mijn boerendorpverleden ten spijt.
Ik spoel met een pintje de bittere nasmaak van die gedachte door en begeef me dan weer richting Q-side om de eerste helft te volgen.

De match is eigenlijk een uitgestelde match van de 16de speeldag en daarom zijn de winterstop aanwinsten van beide ploegen niet speelgerechtigd. Bij Hasselt is rots in de verdediging Doba geelgeschorst. Positief nieuws is dat kapitein Mellemans terug zijn plaats in de spits kan innemen.
Bij Patro dacht ik dat David Crv geschorst was maar deze blijkt wel gewoon tussen de lijnen te staan.

In tegenstelling tot de match van Fortuna slaat hier wel ogenblikkelijk de vlam in de pan. De Q-side en de Patro-aanhangers gaan al vanaf de eerste minuut verbaal met mekaar in de clinch en op het terrein volgen de kleine geniepige foutjes mekaar al snel op.
Hasselt kapitein Mellemans ontsnapt al vroeg aan een rode kaart wanneer hij een op de grond liggende verdediger van Patro nog snel even een voet in de rug zet.
Het tumult van de Patrofans is terecht maar scheidsrechter Hampert had zich al gedraaid en zag de overtreding dus niet.
Even later is het aan de Hasseltenaren om de kelen schor te schreeuwen. Een lichte fout op Battista levert Patro een strafschop op en die wordt door Sam Ysebaert feilloos omgezet.
Hasselt gaat verwoed op zoek naar de gelijkmaker maar ondanks fel veldoverwicht komen ze nauwelijks aan kansen. Het is zelfs oppassen geblazen als Patro's Davy Heymans plots een mooie kans krijgt. Zijn lob dwarrelt echter voorlangs.
Even wordt het spel stilgelegd omdat de Q-side tot tweemaal toe bengaals vuurwerk op het plein gooit en pas nadat de scheidsrechter dreigt met de match af te breken stopt de Hasseltse kop met het vuurwerk en concentreren ze zich weer op hun zangkunsten.
Voor de goal van Patro blijven ondermeer een vrije trap van Mellemans en een doorbraak van Henderix zonder resultaat en als El Barham een voorzet richting Geebelen verstuurd verkijkt doelman Gijbels zich op de bal. De bal valt in het doel en de bordjes hangen weer gelijk.
De laatste doelkans van de eerste helft is er echter weer één voor Patro. Caramel haalt uit en doelmans Maes moet alles uit de kast halen om de bal te keren.

Voor de tweede helft vat ik post aan de andere kant van het terrein. Van hier kan ik de Q-side en het Patrovak makkelijker overzien al lijkt de strijdlust ondertussen al wat wegge-ebt.
Hasselt komt gretiger uit de kleedkamer en op het kwartier worden ze beloond. Mellemans legt de bal klaar voor El Barham die de bal achter doelman Gijbels deponeert. 2-1 en in de kooi worden ze plots terug wakker. Hasselt drukt nu door en krijgt opnieuw goede kansen. Henderix zijn schot wordt met moeite gepareerd en Sroka raakt de lat.
Het lijkt slechts een kwestie van tijd voor Hasselt opnieuw scoort en zoals zo vaak krijgen ze juist dan het deksel op de neus. Caramel gooit de bal voor het Hasseltse doel en rechtsback Kris Vincken kopt de bal in het eigen doel. 2-2 en de Patro-aanhang ontploft.
Het spel gaat nu zeer snel over en weer en als Mellemans na een voorzet van El Barham de hoofdstedelingen terug op voorsprong zet lijkt de strijd gestreden.
Dat is echter zonder scheidsrechter Hampert gerekend, Mellemans' doelpunt wordt afgekeurd omdat de voorzet de achterlijn zou hebben overschreden. Begrijpelijk protest bij Hasselt dat in blessuretijd bijna nog het deksel op de neus krijgt. De organisatie is even zoek en Patro spits Ysebaert wordt vrijgespeeld en haalt knap uit. Doelman Maes is echter bij de pinken en ranselt de bal nog uit de bovenhoek.

De scheidsrechter die vlak voor ons handjes schudt met de spelers krijgt van één van de supporters nog een welgemeend: “Hé arbiter. Vous êtes une.” en hier werd even naar een passend scheldwoord gezocht. “de l'autre!” naar zijn hoofd geslingerd. Om de een of andere reden denk ik niet dat de beste man hiervan wakker zal liggen.

Het merendeel van de supporters druipt echter ontgoocheld af maar morgen is het carnaval in Hasselt en dus zullen velen van hen van dit weekend enkel wat vage herinneringen overhouden.
Ik wandel terug richting kleine ring en ben best tevreden over vandaag: leuke club, leuk stadion en een derby met alles erop en eraan: vuile fouten, vreemde doelpunten, discutable scheidsrechterlijke beslissingen, twee supporterclans die mekaar de huid volscholden en een match die bijna stilgelegd werd ... wat wil een mens nog meer?
Mijn knorrende maag beantwoordt die vraag. Zou “De Gulf” nog open zijn?

Bronnen:

"El Barham haalt (bijna) zijn gram" in Het Belang van Limburg, 23/03/09