v

Tehelné Pole Štadion

Bezocht op 23/05/2009
Corgon Liga: ŠK Slovan Bratislava – 1. FC Tatran Prešov 1-1
Toeschouwers: 3.345

Omdat er in en rond Wenen vandaag geen wedstrijden van betekenis worden gespeeld, maak ik een ommetje langs de Slowaakse hoofdstad Bratislava. Beide hoofdsteden liggen op een boogscheut van elkaar verwijderd en met de trein sta je zo van de ene regeringsstad in de andere.

Toen Tsjechen en Slowaken nog in één republiek verenigd waren lag het voetbalzwaartepunt van het land verdeeld over beide hoofdsteden van de latere onafhankelijke staten Tsjechië en Slowakije. Hoewel de Slowaakse competitie sinds de onafhankelijkheid een beetje achterop hinkt, waren het voornamelijk de Slowaken die in het toenmalige Tsjecho-Slowakije het meeste indruk hebben gemaakt. Slovan Bratislava was in 1969 de enige club uit de voormalige republiek die ooit een Europese beker in de lucht kon steken. In de finale van het Europacup II tornooi versloeg Slovan toen CF Barcelona met 3-2.Het was helaas voor hen ook de enige geslaagde Europese campagne van de blauwhemden. Enkele Mitropa Cup deelnames te na gesproken raakte Slovan Bratislava voor de rest nooit verder dan een sporadische kwartfinale. Toen Tsjecho-Slowakije in 1976 in Joegoslavië het EK-voetbal won was Slovan met 6 spelers wel hofleverancier van de nationale XI.

Opgericht in 1919 als 1. CsŠk Bratislava was het voor de club uit de Slowaakse hoofdstad wachten tot de oorlogsjaren op de eerste successen. Tussen 1940 en 1944 werd blauwwit 4 keer Slowaaks kampioen. Later tijdens de Tsjecho-Slowaakse periode werden daar nog 8 landstitels aan toegevoegd. Aangezien er tijdens het Tsjecho-Slowaakse bewind naast de nationale ook een regionale Slowaakse bekercompetitie werd georganiseerd, hebben ze op Tehelné Pole met 15 exemplaren aan bekers geen gebrek. In 1982 nam Slovan zowel de Slowaakse als de Tsjecho-Slowaakse beker mee naar Bratislava. Na de Slowaakse onafhankelijkheid eind vorige eeuw ging de club als een wervelwind van start in de nieuwe competitie. Het eerste “onafhankelijke” seizoen in 1994 behaalde de club, die sinds 1990 de huidige benaming ŠK Slovan Bratislava draagt, de dubbel. De 2 daaropvolgende jaren werd Slovan Slowaaks landskampioen. Een nieuwe beker volgde in 1997 terwijl de hoofdstedelingen in 1999 nog een keer de dubbel lukten. De 10 daaropvolgende seizoenen moest Slovan de hegemonie afstaan aan onder andere de buren van Inter en Artmedia Bratislava en aan het ambitieuze FC Kosice dat zelfs in de Champions League opdook. De huidige titel is voor Slovan het eerste succes in 10 jaar tijd.

Omdat ik voor de middag al bij toeval het stadion van Slovan Bratislava op mijn weg ben tegengekomen, weet ik welke tram ik moet nemen vanuit het centrum om er te geraken. Enkele jongeren met lichtblauw shirt met opschrift “Majster 2008-09” bevestigen dat ik op de juiste tram ben gestapt. De tieners zijn overigens zeer beleefd want telkens er een iets oudere persoon opstapt veren ze massaal recht om hun plaatsje af te staan. Aan de halte van het stadion gekomen volg ik de tienkoppige “massa” richting hoofdingang. Van drukte is rondom het stadion geen sprake. De matige publieke belangstelling in combinatie met het zomerse weer geven de wedstrijd het cachet van een zomerse oefenpot. Slovan Bratislava is al lang kampioen en ook de bezoekers uit Prešov denken bij dit weer waarschijnlijk enkel nog aan uitbollen. Had u mij overigens een maand geleden gevraagd wat ik wist over 1. FC Tatran Prešov dan had ik u waarschijnlijk enkel kunnen antwoorden dat, afgaande op de naam, het een club uit het Tatra gebergte betreft. Sinds vandaag kan ik daar aan toevoegen dat ze in groenwit spelen en dat ze 6 supporters en 2 vlaggen meenemen bij uitwedstrijden…

Omdat ik gemerkt heb dat ondanks de nabijheid van de Oostenrijkse grens Duits en Engels als exotische talen worden ervaren, ga ik op zoek naar een stadionloket dat bemand wordt door iemand die geboren is na de laatste wereldoorlog. Maar voor het verkopen van tickets moet je in Slowakije blijkbaar de pensioengerechtigde leeftijd lang gepasseerd zijn dus koop ik mijn kaartje tenslotte bij een man van een jaar of 70. Hij spreekt verrassend genoeg wél Engels. Voor 6 euro koop ik een kaartje voor de hoofdtribune. De man die me aan de ingang fouilleert is helaas minder bedreven in vreemde talen. Hoewel ik hem duidelijk maak dat mijn Slowaakse woordenschat zich beperkt tot “futbal” en “pivo” (bier) blijft hij mij in z’n eigen taal vragen stellen over de inhoud van mijn rugzak. Hij wordt zelfs lichtjes agressief wanneer ik niet meteen begrijp dat ik het etui van mijn opvouwbare paraplu moet openen. Misschien ook een beetje dom van me om op een wolkenloze dag als vandaag een regenscherm mee te zeulen. Hij kalmeert wanneer ik hem uiteindelijk de inhoud toon en gaat zelfs de komische toer op wanneer hij “die Hände hoch!” roept om mij te controleren op het bezit van wapens. Aan het bierkraam kan ik alsnog uitpakken met mijn kennis van de Slowaakse taal door 1 vinger op te steken terwijl ik “pivo” zeg. Eén euro voor een halve liter pils brengt de totale som voor een plaatsje op de hoofdtribune en een drankje op 7 euro. Dit moet ongeveer de prijs zijn van een programmaboekje op Chelsea…
In de fanshop vang ik alweer bot met mijn Engels maar gelukkig kan ik aanwijzen wat ik wil.

Met een capaciteit van dik 30.000 zitplaatsen is het Tehelné Pole Štadion ruim bemeten voor wedstrijden van de Slowaakse kampioen. Waarschijnlijk trekt de nationale ploeg bij haar thuiswedstrijden meer volk dan de 3.345 toeschouwers die vandaag zijn komen opdagen, al betwijfel ik dat de volgende thuiswedstrijd tegen San Marino die aan de ingang van het stadion wordt aangekondigd de tribunes wel zal doen kunnen vollopen.

Het Tehelné Pole Štadion is een klassiek Oost-Europees ovaal. Tegenover de oude hoofdtribune met overdekte bovenrang en onoverdekte onderrang staat een meer recente overdekte tribune. De half cirkelvormige tribunes achter beide doelen werden niet overdekt. Overheersende kleur op alle 4 de tribunes is het lichtblauw van de stoeltjes. Enkel op de “nieuwe” tribune vormen donkerblauwe stoeltjes het opschrift “Slovan Bratislava”.

Mede dankzij de typisch “communistische” luidsprekers en het scorebord waarin 3 gezinnen kunnen gehuisvest worden ademt die stadion de sfeer van weleer. Een kleine opknapbeurt zou het nationale stadion overigens niet misstaan. Het witte plafond boven me schilfert, sommige muren vertonen betonrot en op een deel van de onoverdekte tribune is het onkruid welig aan het tieren. Je zal maar betaald hebben voor een zitje tussen de brandnetels!

Dat de Slowaakse competitie niet echt een uitstekende reputatie geniet in groundhopmiddens zie ik na enkele minuten wedstrijd al gauw bevestigd. Het stadion is slechts voor een tiende gevuld en het wedstrijdtempo is gezapig. Dat het bij wedstrijden van Slovan muisstil blijft op de tribunes moet ik evenwel ontkrachten. De ongeveer 250 man sterke “Ultras Slovan Pressburg” aan de overkant zetten menig lied in. Het had veel slechter gekund. Ook het handvol toeschouwers in het uitvak zie ik soms hun mond opentrekken maar dat geluid bereikt me helaas niet of nauwelijks. Ik zou toch niet begrijpen wat ze roepen, net zoals ik niets begrijp van de gezangen van de thuisfans.

In een matige eerste helft zijn het de bezoekers die even voor het half uur niet onverdiend op voorsprong komen via Šafranko. Eén van de schrale hoogtepunten in deze einde seizoenswedstrijd. Het golfwagentje dat bij blessures het veld komt opgereden is één van de andere hoogtepunten, kwestie van u een gedacht te geven van het entertainmentgehalte van deze wedstrijd. Prešov doet er alles aan om de voorsprong te behouden. Drie punten wegkapen bij de nummer 1 – ook al is die reeds lang kampioen – staat altijd mooi in de analen van de clubgeschiedenis. Helaas voor groenwit zijn niet alle 11 spelers gedurende 90 minuten even geconcentreerd. Wanneer de doelman en één van de verdedigers elkaar verkeerd begrijpen (hoe kan het ook anders in zo’n moeilijke taal!) maakt Valachovic er 1 minuut voor het einde alsnog 1-1 van. Al bij al een billijke score. Eén van de thuisfans rent na het doelpunt het veld op maar lijkt zich snel te bedenken wanneer hij zich realiseert welke straf hem mogelijk boven het hoofd hangt. Hij zit even snel terug op de tribune als hij op het veld is gerend. Beide teams en hun respectieve supportersclans zijn tevreden met het ene punt. Slovan heeft geen gezichtsverlies geleden en de bezoekers reizen met een punt van bij de kampioen terug richting Prešov.

Bronnen:

Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar, uitg. Copress Sport

Slovan Bratislava. Wikipedia, the free encyclopedia