Stade
de la Frontière, Esch-sur-Alzette
Bezocht
op: 24/05/2009
BGL Ligue: Jeunesse d’Esch –
F91 Dudelange 1-1
Toeschouwers: 1091
Is er een betere manier om het voetbalseizoen af te sluiten
dan met een absolute topper in het buitenland?
Het buitenland is in dit geval weliswaar Luxemburg maar Jeunesse
d ’Esch tegen F91 Dudelange is een topper, no matter
what the critics say.
De laatste speeldag in de BGL Ligue is er eentje zonder veel
belang. Avenir Beggen staat afgetekend laatste en degradeert
en alhoewel Jeunesse 3de staat en F91 1ste is het verschil
tussen de twee ploegen maar liefst 16 punten.
Voor Jeunesse staat Europees voetbal nog op het spel, nummer
twee Differdange staat te ver voor maar CS Grevenmacher staat
slechts 2 punten achter en kan dus nog over de zwart-witten
heen springen.
Jeunesse d’Esch werd in 1907 opgericht als Jeunesse
la Frontière d’Esch maar liet in 1918 la Frontière
vallen en gaat sindsdien door het leven onder de huidige naam
met uitzondering van de periode 1940-1944 toen, onder de Duitse
bezetting, de naam werd veranderd naar Schwarz-Weiss 07 Esch.
In 1921 wordt de eerste titel behaald en Jeunesse is sindsdien
de meest succesvolle club van Luxemburg: een recordaantal
van 27 titels en 12 bekers werden behaald.
Vooral in de tweede helft van de jaren 90 waren de grensbewoners
ongenaakbaar met 5 kampioenschappen en 5 bekerfinales (waarvan
er 3 werden gewonnen) maar sinds het begin van het nieuwe
millenium zijn het de rood-gelen van F91 Dudelange die de
toorts hebben overgenomen. Esch won nog wel het kampioenschap
in het seizoen 2003-2004 en speelde de bekerfinale in 2006
maar degradeerde ook bijna na een desastreus 2006-2007 seizoen.
De tegenstander van vandaag, F91 Dudelange, is de nieuwe
grootmacht in het Luxemburgse voetbal. De club bestaat sinds
1991 na een fusie van 3 ploegen uit Dudelange: Alliance Dudelange
(2 bekers), US Dudelange (1 beker) en de vroegere topclub
Stade Dudelange (10 kampioenschappen en 4 bekers).
De topjaren voor deze clubs waren echter al geruime tijd voorbij:
Stade en US bevonden zich in de eerste divisie (effectief:
de derde klasse) en Alliance kon zich maar met moeite handhaven
in de Division d’honneur (2de klasse).
Een fusie bleek de beste oplossing voor de drie clubs en al
in het eerste jaar promoveerde de club naar de hoogste divisie
alwaar ze zich in de loop van de jaren 90 ontwikkelden tot
een stabiele middenmoter.
In het seizoen 1999-2000 braken ze de hegemonie van Jeunesse
door hun eerste kampioenschap met overmacht te winnen en ze
zouden niet meer terugkijken want de twee volgende kampioenschappen
gingen ook richting Dudelange.
In het seizoen 2002-2003 nam Grevenmacher nog wel de titel
en in het seizoen erop pakte Jeunesse de titel maar beide
malen eindigde de Dudelingers tweede en in 2004 werd de eerste
beker gewonnen.
Sinds 2004 heeft F91 5 achtereenvolgende kampioenschappen
gewonnen en namen ze tweemaal de dubbel. Ook dit jaar zit
dat ernog in want later deze maand speelt Dudelange de finale
van de Luxemburgse beker tegen Käerjéng.

Het stadion van Jeunesse is het gezellige Stade de la Frontière
dat iets meer dan 5.000 toeschouwers kan herbergen.
Het stadion ligt dicht bij het centrum in een woonwijk. Engelse
toestanden zoals plots opdoemende tribunes en stijlrijke ingangen
moet je hier niet verwachten. Meer nog, als er geen wegwijzers
stonden was ik waarschijnlijk het stadion op enkele tientallen
meters gepasseerd zonder het op te merken.
Ik heb de 240 kilometer tot Esch zonder problemen kunnen afleggen
en heb dus ruim de tijd om eerst eens rond het stadion te
wandelen en te merken dat er twee sobere ingangen zijn en
dat de rest van het stadion daadwerkelijk omgeven is door
huizen, hoe dicht de huizen tegen de tribunes staan zou ik
even later merken.
Het is nog ruim drie kwartier voor de match maar de temperatuur
is ondertussen boven de 30 graden gesprongen en mijn keel
begint stilaan sahara-eigenschappen te ontwikkelen en na een
blik op de cafés in de buurt van het stadion besluit
ik toch maar om iets in het stadion zelf te drinken.
Beveiliging nemen ze zeer serieus in Esch, drie kasten van
mannen bewaken de smalle ingang naast de loketten. Ik koop
een kaartje van de beeldschone Luxemburgse die achter het
glas zit en betreed de heilige grond “Op der Grenz”.
De thuishaven van Jeunesse werd gebouwd in 1920 en sindsdien
enkele malen vernieuwd tot het leuke stadion dat het nu is.
Achter de goals staan twee reclameborden en over de lengte
liggen de twee tribunes. Een overdekte tribune met stoeltjes
die de naam van de club spellen en een onoverdekte betonnen
tribune waarop men zwart-witte stoeltjes heeft gemonteerd.
In de twee hoeken zijn er twee chaletjes waar de drank en
de obligatoire worst wordt verkocht. Een gedeelte van de chalet
naast de hoofdtribune is ook gemarkeerd als fanshop.
Voorlopig trekt enkel de drankstand mijn volledige aandacht
en met een cola in de hand begin ik het stadion te verkennen.
Ik ben net foto’s aan het maken vanaf de bovenkant van
de onoverdekte tribune als ik achter mij een geluid hoor.
Ik draai me om en kijk recht in de slaapkamer van een tienermeisje
dat wat verveeld op haar bed een of ander blaadje zit te lezen.
Een Belg die met een fototoestel minderjarige meisjes in hun
slaapkamer ligt te beloeren is waarschijnlijk een leuke kop
voor een Luxemburgse krant maar ik vermijd dergelijke publiciteit
liever en stap snel terug naar onder.
Er is nog ruim een half uur te gaan als ik mijn eerste fotoronde
van het stadion heb gedaan en ik zet me in de schaduw van
enkele bomen en zie hoe de fanclub van Jeunesse hun tifo aan
het voorbereiden is. Tifo is waarschijnlijk een groot woord
voor enkele vlaggen en een klein spandoek om de afscheidnemende
spelers te bedanken maar kan je eigenlijk meer verwachten
van een fanclub die meer bestuursleden dan gewone leden heeft?
De ploeg van Dudelange heeft ondertussen het terrein betreden
voor de opwarming en ik zoek tussen de spelers die ene speler
wiens naam ik ken: Tony Vairelles
Inderdaad: Tony Vairelles, 8 maal Frans international en voormalig
speler van Nancy, Lens, Olympique Lyon, Bordeaux, Rennes,
Tours, Bastia en Lierse staat hier op zijn 36ste in het geel-rood
van Dudelange.
Het stadion is nu langzaamaan gevuld en de stadionomroeper
doet een aantal aankondigingen waar ik maar elk vierde woord
van versta.
Over het voetbal zelf kan ik vrij kort zijn. Het niveau is
van het laagste wat ik dit jaar gezien heb. Misschien dat
het ten dele aan de warmte ligt maar ik betwijfel ten zeerste
dat één van deze ploegen in de Belgische derde
klasse zou meekunnen.
F91 heeft in de eerste helft wel het minst slechte van het
spel maar het is Jeunesse dat op voorsprong komt: een schot
van René Peters wordt van richting veranderd en de
1-0 verdwijnt in het doel.
René Peters, Luxemburgs international en ooit afgeserveerd
bij Standard, lijkt zo de Europese deelname veilig te stellen
want Dudelange heeft er duidelijk geen zin in en het spelconcept
is simpel: alles richting Vairelles die telkens 3 bewakers
op zijn lijf heeft.
Eén keer weet Vairelles toch uit te breken maar zijn
lob wordt nog net voor de doellijn gekeerd door verdediger
Collette.
De rust is bijzonder welgekomen, ik zoek even weer de schaduw
op terwijl een aantal kinderen op het terrein samen met de
reserven opwarmen. Mooi om te zien maar eigenlijk ondenkbaar
op een hoogste niveau.
De tweede helft is van hetzelfde allooi als de eerste: slecht
voetbal met weinig kansen en een doelpunt.
Ditmaal is het Dudelange dat via Da Mota weet te scoren.
Dat is meteen ook slecht nieuws voor de thuisploeg want Grevenmacher
staat 1-2 voor tegen Hesperange en springt zo, op doelsaldo,
over Jeunesse naar de derde plaats.
Jeunesse zet nog wel aan maar de broodnodige treffer komt
er niet meer van en Grevenmacher weet nog een derde goal te
scoren zodat er dit jaar geen Europees voetbal zal zijn in
het Stade de la Frontière.
|