v

Goffertstadion, Nijmegen

Bezocht op 27/02/2011
Eredivisie: NEC Nijmegen – FC Utrecht 1-1
Toeschouwers: 12.150

Vorig jaar april vierde voetbalminnend Nijmegen feest. Op 11 april 2010 was het precies 100 jaar geleden dat voetbalclubs Eendracht en NVV Nijmegen fuseerden tot de Nijmegen Eendracht Combinatie, kortweg NEC. Een voetbalgrootheid zou de sympathieke vereniging uit Gelderland nooit worden want met een vijfde plaats in het seizoen 2002-03 en 4 verloren bekerfinales oogt het palmares van de Nijmegenaren vooralsnog bescheiden. Waar NEC (lees N.E.C.) wél prat op kan gaan is dat de club tot nu toe als enige eerste divisieploeg ooit er op mocht uittrekken in Europa. Na een verloren bekerfinale tegen kampioen Ajax in 1983 vertegenwoordigden de Nijmegenaren enkele maanden later Nederland in het Europacup II tornooi. De club strandde in de tweede ronde tegen het grote Barcelona. Twee seizoenen geleden legden de Gelderlanders een veel sterker Europees parcours af. NEC hield stand in een poule met Udinese, Spartak Moskou, Dinamo Zagreb en Tottenham Hotspur. Na de winterpauze moest de club het onderspit delven tegen Hamburger SV. Sinds de laatste promotie uit de Eerste Divisie in 1994 speelt NEC alweer 17 seizoenen onafgebroken op het hoogste niveau. Medio jaren ’90 van vorige eeuw was het degradatiespook nog een trouw bezoeker op de Goffert maar sinds een tiental seizoenen is NEC Nijmegen een stabiele middenmoter met af en toe een positieve uitschieter. De Nijmegenaren krijgen bij thuiswedstrijden de steun van een meer dan 12.000-koppig publiek. De toeschouwersaantallen op de Goffert gingen spectaculair de hoogte in nadat het oude stadion plaats had geruimd voor een moderne comfortabele arena.

Vlak na de Tweede Wereldoorlog nam NEC z’n vaste intrek in De Goffert. Het stadion dat reeds vóór de oorlog, op 8 juli 1939, werd ingehuldigd, was niet meteen de droomlocatie van de club. Maar omdat de eigen terreinen de oorlogsjaren in de zwaar geteisterde stad niet hadden overleefd zag het clubbestuur geen andere optie dan een verhuis. De oude Goffert, die als bijnaam “de bloedkuul” kreeg, was een betonnen kuip met atletiekbaan en wielerpiste en bood plaats aan ruim 29.000 toeschouwers. Omdat de arena vaak kil en sfeerloos aandeed zocht men eind vorige eeuw heil in een grondige renovatie (nieuwbouw) van het complex. Naast het hoofdgebouw en de oude stadionklok bleef er van de oude Goffert weinig overeind. Het nieuwe, 12.500 zitplaatsen tellende Goffertstadion, werd binnen de contouren van het oude stadion gebouwd. Opvallend in de nieuwe Goffert zijn de alom aanwezige prachtige rood-groen-zwarte clubkleuren. Ze overheersen op de tribunes die, in tegenstelling tot vroeger, aaneengesloten zijn en dicht op het speelveld werden gebouwd. De 7 meter brede gracht die onder de tribunes doorloopt en speelveld en supporters van elkaar scheidt, biedt plaats aan tal van drank- en eetgelegenheden. In Nijmegen gaan ze er prat op over één van de meest ecologische stadions van het land te beschikken. Zo wordt onder meer het regenwater opgevangen en opgeslagen onder het veld en gebruikt voor veldverwarming en drainage. De regen die wordt opgevangen op het dak wordt gebruikt als spoelwater in de sanitaire installaties. De warmtestralers in de tribunes zijn wellicht iets minder ecologisch verantwoord maar bewijzen op een dag als deze meer dan hun nut.

De wedstrijd van vandaag staat geprogrammeerd op het voor ons ongebruikelijke tijdstip half vijf. Ruim op voorhand ben ik in Antwerpen op de trein gestapt richting Roosendaal waar m’n aansluiting naar Nijmegen verzekerd is. Wanneer ik de grensstad nader valt me op dat landsgrenzen en weersgrenzen vandaag parallel lijken te lopen. In tegenstelling tot ons land wordt Nederland gezegend met een onophoudelijke stortvloed. De hevige regenval in combinatie met temperaturen net boven het vriespunt geven een onbehaaglijk gevoel. In Nijmegen aangekomen verzuim de druilerige binnenstad te bezoeken en neem zo snel mogelijk de bus richting Goffert. We hebben afgesproken bij de fanshop aan de hoofdingang, binnen anderhalf uur. Ik arriveer samen met de spelersbus van FC Utrecht. Komt het door het slechte weer of zijn ze gewoon een spannende DVD aan het kijken? Feit is dat de bezoekende spelers lang op zich laten wachten en met mondjesmaat en blijkbaar tegen hun zin de bus verlaten.

Ik haast me naar het secretariaat waar ene Pim 2 kaartjes voor ons opzij heeft laten leggen. Vriendelijke man, die Pim, hij heeft duidelijk kaas gegeten van wat klantenservice is. Ik breng een bezoekje aan de fanshop en loop vervolgens in de gietende regen een fotorondje rondom het stadion. Om de tijd de doden volg ik samen met enkele lokale supporters door het raam de ontwikkelingen in de topper tussen PSV en Ajax die binnen op groot scherm wordt uitgezonden. Uiteindelijk betreden we ongeveer een kwartier voor aanvang van de wedstrijd het stadion.

Toen we onze plaatsen midden januari reserveerden, hoopten we vandaag getuige te zijn van de clash tussen Belgische revelaties Björn Vleminckx (NEC) en Dries Mertens (Utrecht). Helaas voor ons liep de blonde stormram uit Puurs in de uitwedstrijd bij FC Twente vorige week tegen een gele schorsing aan. Niet getreurd echter want met het scheidsrechterlijk trio, middenvelder Thomas Chatelle bij de thuisclub en naast Dries Mertens ook Jan Wuytens bij de bezoekers is onze natie deze avond goed vertegenwoordigd in Gelderland. Ook de geschorste topscorer in de Eredivisie krijgen we onverwacht alsnog te zien: de familie Vleminckx zit naast ons in de tribune.

In een aangenaam eerste halfuur grijpt de thuisploeg in een bijna volgelopen en sfeervol stadion de bezoekers meteen naar de keel. Het doelpunt van de Zweed Lasse Schöne na 3 minuten wordt terecht afgekeurd voor buitenspel maar wanneer enkele minuten later John Goossen een pass van Niels Wellenberg binnen knalt staat het wél verdiend 1-0. Aan de overkant onthouden we vooral een schot van onze landgenoot Jan Wuytens dat door de jonge en beloftevolle doelman Jasper Cillessen prachtig wordt gepareerd. Na ongeveer een half uur spelen verwatert het spel langs beide zijden en kijkt iedereen reikhalzend uit naar het rustsignaal. Tijdens de rust hopen we onze NEC-jetons te kunnen verzilveren voor een broodje kroket of een andere lokale lekkernij maar wanneer we de zwellende massa voor de eetstandjes zien besluiten we te wachten tot na de match. Tot onze teleurstelling is het wedstrijdniveau na de appelsientjes van een veel lager niveau dan in het begin van de wedstrijd. In tegenstelling tot het eerste bedrijf zijn het nu de bezoekers die het spel opeisen en komt NEC er nauwelijks nog aan te pas. Het doelpunt van Ricky van Wolfswinkel uit de rebound op een schot van Dries Mertens is dan ook meer dan verdiend. Eens te meer heeft NEC vandaag een voorsprong uit handen gegeven. De wedstrijd eindigt op een billijk gelijkspel.

Wanneer na het laatste fluitsignaal de tribunes leeglopen schieten we nog een aantal foto’s van het mooie en knusse stadion. We gaan zo in onze hobby op dat de eetkraampjes reeds allemaal gesloten zijn wanneer we de tribune afdalen. Met een handvol NEC-jetons op zak verlaten we de Goffert en nemen dankbaar de gratis voetbal-DVD’s in ontvangst die door ‘Eredivisie Live’ aan de uitgang worden uitgedeeld. Het regent nog steeds onophoudelijk wanneer we de zelfverklaarde oudste stad van Nederland vaarwel zeggen. Aan het station scheiden onze wegen. In de plaatselijke Albert Heijn koop ik een avondmaal bij elkaar en vat vervolgens de lange terugrit richting Antwerpen aan.

Bronnen:

Voetbal International: seizoensgids 2010/2011.

“Het Stadioncomplex”. REURINK Ferry, uitg. Het Sporthuis