The Oval, Belfast
Bezocht
op 28/11/2009
Carling Premiership: Glentoran FC - Glenavon FC 2-0
Toeschouwers: +/- 1.500

Er zijn van die clubs, hoe klein ook, die tot de verbeelding spreken. Eigenlijk moet ik zeggen “die mij tot de verbeelding spreken” want ik besef dat ik in dit Champions League tijdperk op een eiland sta met mijn passie voor clubs als First Vienna, Jeunesse d’Esch of Berchem Sport. Een club die al jaren een plaatsje heeft op mijn persoonlijke lijst is Glentoran FC uit East Belfast. Vraag me één goede reden waarom je deze club moet koesteren en ik geef er je vijf: het stadion, de traditie, de kleuren (in Nijmegen zal men dit beamen, in Arnhem wellicht niet), het clubembleem en bovenal die prachtige wapenspreuk “Le jeu avant tout”, zeker in een stad als Belfast een veelzeggende leuze. Bovenal is Glentoran FC de club waar George Best als kleine jongen aan de hand van zijn vader zijn eerste voetbalervaringen opdeed, zij het enkel als toeschouwer.
De naam “Glentoran” verwijst niet naar een wijk of stadsdeel van Belfast maar naar het huis van ene Victor Coates. Hij was het die op 7 november 1882 na de fusie tussen de clubs “Oakfield” en “Nettlefield” als eerste voorzitter aan de wieg stond van de Glentoran Football Club. De trots van East-Belfast wordt vaak in één adem genoemd met grote rivaal en stadsgenoot Linfield FC. Samen vormen ze Belfasts “big two” die traditioneel op tweede Kerstdag tegen elkaar spelen in de competitie. Beide verenigingen recruteren in unionistische protestantse middens. Linfield staat wat dat betreft gekend als extreem terwijl het er in Glentoran-middens iets gematigder aan toegaat. Ondanks 23 landstitels (waarvan de laatste vorig seizoen), 20 nationale en een hele rits regionale bekers heeft de club met kleuren groen, rood en zwart het kleinere palmares van de twee.

Voor een promotieprijs van 20 euro heb ik deze ochtend de sneltrein genomen van de ene Ierse hoofdstad naar de andere. Het imago van grauwe en gevaarlijke stad dat Belfast dankt aan de politieke en religieuze onlusten van de voorbije decennia is onterecht. Belfast is een hippe en aangename winkelstad geworden en dankzij de sterke euro (of het zwakke pond) een stuk goedkoper dan Dublin. Natuurlijk heeft Belfast zoals iedere grootstad zijn probleemwijken. Misschien daarom dat de taxichauffeur – die nog nooit van “the Oval” had gehoord – me verbaasd vroeg of ik echt naar East Belfast wilde gaan. De rit door de arme protestantse arbeiderswijk was een hele belevenis. Helaas was er onvoldoende tijd om de talloze muurschilderingen die me tijdens de rit opvielen uitvoerig te bewonderen.
Verstopt achter een rij arbeidershuisjes met de gele kranen van de beroemde Harland & Wolff scheepswerf op de achtergrond, kan men zich geen mooiere locatie voorstellen dan deze voor het stadion van een arbeidersclub. Zelfs nadat de capaciteit de voorbije jaren om veiligheidsredenen werd gehalveerd tot ongeveer 15.000 blijft “the Oval” een pareltje. Ooit woonden hier zelfs 40.000 mensen een wedstrijd bij! De hoofdtribune is ontroerend mooi en het bekende “Jesus” bord is alom bekend in groundhopmiddens. Wat mij opvalt is de afwezigheid van een scorebord en de sobere nieuwe terreinverlichting past misschien niet helemaal bij de rest van het stadion.

Na een luchtaanval op de nabijgelegen scheepswerf door de Duitse Luftwaffe werd het stadion in 1941 overigens zo goed als volledig verwoest. Om de wederopbouw te financieren werd Glentoran toen genoodzaakt groot talent Danny Blanchflower in 1948 naar Engeland te laten vertrekken. Blanchflower wordt vandaag nog algemeen beschouwd als de tweede beste voetballer die Noord Ierland ooit heeft gekend, na George Best.
Sinds de smadelijke 0-6 thuisnederlaag tegen Coleraine 2 weken geleden zijn zowel spelers als manager zwaar onder vuur komen te liggen bij de eigen aanhang. In het klassement kampeert de uittredende landskampioen voorlopig op een 3e plaats achter de gehate leider Linfield en het eveneens in Belfast spelende Crusaders waar de “Glens” vorige speeldag een 1-1 gelijkspel uit de brand konden slepen. De wedstrijd van vandaag geldt als “Wiedergutmachung” ten opzichte van de eigen fans. Slachtoffer van dienst is Glenavon FC waartegen Glentoran in 367 (!!) eerdere partijen 206 keer wist te winnen en 70 keer gelijkspeelde. De laatste overwinning dateert van 18 dagen geleden. Toen werd het op Glenavon 3-2 voor de jongens uit Belfast.

Glenavon FC speelt zijn thuiswedstrijden in het plaatsje Lurgan en brengt bij Belgische voetbalfans wellicht herinneringen naar boven als tegenstander van de Royal Antwerp FC in het Europa Cup II tornooi editie 1992-93. Zoals ongeveer driekwart van de voetbalclubs in Noord-Ierland werd bij de oprichting van Glenavon in 1889 voor blauw gekozen als shirtkleur. Dit resulteerde in de voor de hand liggende bijnaam “Lurgan Blues”. De blauwhemden die goed aan het seizoen begonnen waren kenden de voorbije weken een mindere periode en staan momenteel 5e met evenveel punten als het één plaats hoger geklasseerde Dungannon Swifts dat een wedstrijd minder heeft gespeeld. Wanneer ik voor de wedstrijd de spelerskern van Glenavon overloop stoot ik tot mijn eigen verbazing op 2 mij bekende spelers: Trevor Molloy en Tony Grant maakten ooit het mooie weer bij Bohemian FC, mijn grote voetballiefde in Dublin.
De wellicht bekendste speler in de Carling Premiership treedt vandaag aan voor de thuisclub: de 34-jarige Keith Gillespie speelde meer dan 80 interlands voor Noord-Ierland en besloot vorige zomer om na een carrière bij Manchester Utd. , Wigan Athletic, Newcastle Utd. , Blackburn Rovers, Leicester City, Sheffield Utd. , Charlton Athletic en Bradford City er nog een (paar?) jaartje(s) bij te doen in eigen land. Gillespie kon helaas nog niet al te vaak schitteren dit seizoen en deelde de voorbije weken in de malaise van de ploeg.

Na een bezoekje aan de clubshop en een kleine fotoronde in het stadion neem ik enkele minuten voor aanvang van de wedstrijd plaats op de hoofdtribune. Een ticket heb ik aan de ingang niet gekregen. In het stadion mag je blijkbaar gaan en staan waar je wilt. Terwijl achter mij een man luidruchtig een zakje chips aan een recordtempo naar binnen werkt,benadrukt de stadionspeaker dat Glentoran een “gelijke kansen club is” en “dat elke vorm van sectaristisch of racistisch gedrag of gezang uit den boze is”. In het programmaboekje staat zelfs het nummer van een “verkliklijn” voor het geval je de man of vrouw naast of achter je onheuse dingen mocht horen roepen over katholieke medemensen of andere minderheidsgroepen. Ik ben nooit echt een fan geweest van verkliklijnen. Het heeft iets “ jaren ’40”.
Het is koud vandaag. De temperatuur schommelt rond de 5 graden maar door de koude zeewind voelt het alsof het -5 is. Ik geniet van het uitzicht op de scheepswerf en van de opstijgende vliegtuigen van het nabijgelegen vliegveld. Of er vandaag een samenscholingsverbod geldt weet ik niet, maar feit is dat de naar schatting 100 meegereisde fans uit Lurgan opvallend verspreid staan opgesteld in het ruime bezoekersvak. Van supportersgezangen is er helemaal geen sprake, niet bij de bezoekers maar ook niet bij de thuissupporters. Dat krijg je natuurlijk met die verkliklijnen. Een mens durft z’n mond niet meer open doen!

Hoewel ik het spelniveau niet meteen als “hartverwarmend” zou omschrijven is de wedstrijd best een aardig kijkstuk. Misschien komt het omdat ik met niet al te hoge verwachtingen naar East-Belfast ben afgezakt. Na ongeveer 11’ spelen wordt een hoekschop voor de thuisclub aan de eerste paal binnengekopt door Kyle Neill. De Glens hebben de wedstrijd in handen en zouden 6’ later de score moeten verdubbelen maar een 3 tegen 2 situatie wordt ongedaan gemaakt wanneer de bezoekende doelman een voorzet van Keith Gillespie vanop rechts onderschept. Nauwelijks een minuut later hangt de gelijkmaker in de lucht maar de Glentoran doelman redt met een knappe redding de meubelen. Tot aan de rust verwennen de spelers het publiek met nog aantal schoten op doel die evenwel allemaal voorlangs of net over gaan.

In het begin van de tweede helft proberen de bezoekers tevergeefs de bakens te verzetten maar op het uur verwennen de Glens met een paar hete standjes voor doel opnieuw hun publiek. De Glenavon goalie houdt zijn team overeind maar moet zich in de 70e minuut toch voor de tweede keer gewonnen geven wanneer hij een kopbal niet kan klemmen en opnieuw Kyle Neill de netten doet trillen. Wedstrijd gespeeld. De thuisfans juichen en lijken hun helden terug in de armen gesloten te hebben maar tot uitbundige gezangen leidt deze overwinning niet. Door de nederlaag van Crusaders thuis tegen Institute en het gelijkspel van leider Linfield tegen Dungannon klimmen de Glens naar de 2e plaats en komen ze op 2 punten van de aartsrivaal. In de rood-groen-zwarte harten leeft de hoop terug op dat de landstitel van vorig seizoen op het einde van de huidige competitie misschien kan verlengd worden.

Na de wedstrijd volg ik de massa in de hoop een taxi te vinden die me naar het station kan brengen. De massa is snel uigedund en wanneer ik na 5 minuten wandelen plots moederziel alleen sta, bedenk ik me dat het misschien niet mijn beste ingeving is geweest om in het donker alleen rond te dolen in deze beruchte wijk. In de verte zie ik de stadionlichten van Cliftonville schijnen, de katholieke vertegenwoordiger van de hoofdstad op het hoogste niveau. Wanneer ik uiteindelijk op de oprit van de ring rond Belfast beland maak ik snel rechtsomkeer en zie ik in de verte het gele schijnsel van een taxi-licht naderen. M’n lift naar Belfast Central is veilig gesteld. Ik doe de taxichauffeur m’n relaas van de wedstrijd en hou een pleidooi voor het Noord-Ierse competitievoetbal. De man achter het stuur vindt het een beetje raar, iemand die vanuit Antwerpen naar Belfast komt afgezakt voor een pot boerenkoolvoetbal. Wat kan ik zeggen? Iedereen z’n hobby!
Bronnen:
Fussball Derbys: Die 75 Fußball-verrücktesten Städte der Welt. GISLER Omar, uitg. Copress Sport
The supporters’ guide to Northern Irish Football 2007. Uitg. Soccer Books
Glentoran Gazette. Season 2009/10, vol. 63, no. 18
Glentoran 2 Glenavon 0. Belfasttelegraph.co.uk
Glentoran close the gap against Glenavon. www.u.tv
|