Ernest Sterckx Stadion

Het Ernest Sterckx Sportcomplex is genoemd naar de bekendste sportfiguur uit de geschiedenis van de kleine deelgemeente van Westerlo.

Ernest "Nestje" Sterckx won als wielrenner in de jaren na Wereldoorlog II ondermeer Gent-Wevelgem en Parijs-Brussel en als eerbetoon noemde Heultje FC het sportcomplex naar hem. Dat dat eerbetoon duidelijk tijdgebonden is kan je aan de ingang zien: onder en zelfs gedeeltelijk over de gedenksteen is een vuilbak gemonteerd.

Proper, dat zeker, maar echt respectvol kan je het niet noemen. Zeker niet omdat op het grote bord langs de weg de arme man zijn naam zelfs fout is gespeld.

Het idyllisch genaamde Heultje drong in 1983 door tot de nationale reeksen en na drie seizoenen wisten de rood-witten zelfs door te dringen tot de derde klasse.

In derde klasse wisten ze zich lange tijd te onderscheiden en men had met de Nigeriaanse spits Osaro Obobaifo een absolute ster in huis.

Maar op het einde van de jaren negentig gaat het bergaf met Heultje, om financieel het hoofd boven water te houden moet men spelers verkopen en men beleeft vier rampseizoenen. In 1992 weet de ploeg ternauwernood de degradatie te vermijden, in 1993 verongelukt Obobaifo en weet men wederom maar net de degradatie te ontlopen.

In 1994 kan de club de degradatie niet voorkomen en het daaropvolgende seizoen in bevordering is zo mogelijk nog slechter. Op amper 4 seizoenen tijd ging Heultje van topploeg in derde naar degradatie terug naar de provinciale reeksen.

Ondertussen heeft de club de bodem bereikt, ze spelen in 4de provinciale en nog weinig doet denken aan de gloriejaren.

Het Ernest Sterckx stadion is de naam stadion nauwelijks waardig, reclameborden zijn weg, betonnen platen gebarsten en de ijzeren constructies zijn veelal verroest.

Het contrast met dorpsgenoot en voormalig reeksgenoot VC Westerlo kan niet groter zijn.