Gebouwd
in slechts 4 en een halve maand in 1903 voor 310.000$, Harvard
Stadium was een 25-jarig jubileumgeschenk van de afgestudeerden
van 1879.

Harvard
stadium promotieshots en het logo van de nieuwe vrouwenploeg:
de Boston Breakers
Het was het eerste permanente stadium voor universiteitssporten
in de Verenigde Staten en is niet alleen daarom uniek.
Het hoefijzerdesign waarbij één kant werd opengelaten
was het eerste in zijn soort en het was het eerste gewapend
betonnen gebouw van zijn grootte wat niet enkel ongebruikelijk
was maar zelfs vragen opriep rond veiligheid en structurele
integriteit.
Er waren zelfs doemdenkers die het stadion na één
strenge winter al tegen de vlakte zagen gaan.
De toegangspoort
met de herdenkingssteen.
Het stadion heeft een capaciteit van 30.898 maar die kon
met tijdelijke tribunes worden opgetrokken naar 57.166.
De komst van het achterliggende Murrcenter met het nieuwe
scorebord maakt het plaatsen van zulke tribunes echter onmogelijk.
In 1998 werd het veld opnieuw aangelegd en uitgediept zodat
het nu 10 meter lager ligt en recent werd het natuurgras vervangen
door kunstgras.
Pas in 2007 werden lichten geinstalleerd zodat er nu ook ’s
avonds gespeeld kan worden.
Het stadion wordt nu gebruikt door het Harvard American Football
Team en de professionele Lacrosseploeg: de Boston Cannons.
Vanaf 2009 zal ook de nieuwe professionele vrouwenvoetbalploeg,
de Boston Breakers, hier haar thuismatchen spelen.
Het zal dan slechts de tweede maal zijn dat er hier voetbal
wordt gespeeld, in 1984 werden hier, tijdens de Olympische
zomerspelen in Los Angeles (!), 6 matchen in de groepsrondes
afgewerkt: Noorwegen-Chili, Noorwegen-Frankrijk, Qatar-Noorwegen,
Canada-Irak, Kameroen-Irak en Kameroen-Canada.
Het Murrcenter
met het scorebord. |