SBV Excelsior – FC Zwolle

geplaatst in: 2010, Groundhop | 0

excelsior

vs

zwolle

Stadion Woudestein, Rotterdam

Bezocht op 09/05/2010
Jupiler Play-Offs: SBV Excelsior – FC Zwolle 4-3
Toeschouwers: 2.658

Net als stadsgenoten Feyenoord en Sparta Rotterdam is SBV Excelsior een club met een meer dan 100 jaar oude traditie. Bij haar geboorte op 23 juli 1902 kreeg de ploeg de naam ‘Rotterdamse Voetbal & Atletiek Vereniging Excelsior’. De club zag het levenslicht in de wijk Kralingen waar ze vandaag nog altijd speelt. Kampioen werden de Kralingers nooit, althans niet op het hoogste niveau. Met 3 kampioenstitels in de eerste divisie en daarbij nog eens evenveel promoties als vicekampioen of als winnaar van de nacompetitie maakten de Rotterdammers de voorbije 40 jaar maar liefst 6 keer de sprong naar de eredivisie. Helaas moest de club ook telkens na één of meerdere seizoenen bij de elite een stapje terug zetten. De laatste degradatie ligt nog fris in het geheugen en dateert van het seizoen 2007-2008.

Dat het als lilliputter in ‘Manhattan aan de Maas’ niet altijd evident is om het hoofd boven water te houden zal niet verbazen. Excelsior beschikt – om het zacht uit te drukken – over een zeer bescheiden achterban. Omdat entreegelden en merchandising alleen niet voldoende zijn om de clubkas te spijzen werden in het verleden al eens alternatieve inkomstenbronnen aangeboord. Excelsior staat in Nederland al jaren bekend als de ‘oud papierclub’. De rood-zwart geschilderde papiercontainer siert vandaag nog altijd de parking voor het hoofdgebouw. Toen eind vorige eeuw de club het water wel heel nauw aan de lippen kwam werd er heel even gewag gemaakt van een fusie met Sparta Rotterdam maar uiteindelijk bood een samenwerking met Feyenoord soelaas. Nadat de samenwerking na enkele seizoenen werd beëindigd werden de banden tussen beide clubs vorig jaar terug aangehaald.

Met uitzondering van enkele korte tussenpozen vóór Wereldoorlog II speelt Excelsior al sinds het oprichtingsjaar 1902 op Woudestein. Na een grondige renovatie (lees: nieuwbouw) eind vorige eeuw telt het stadion vandaag nog slechts 3.527 plaatsen. Het huidige ‘Stadion Woudestein’ dat officieel werd geopend op 31 juli 2000 is een poppenhuis in vergelijking met de meeste andere stadions in het Nederlandse betaalde voetbal. Uitverkocht is het stadion echter zelden, ook vandaag niet.

Omdat een kaartje kopen in voorverkoop zonder clubcard onmogelijk bleek wilde ik het zekere voor het onzekere nemen en ben ik deze ochtend reeds om 11 uur op de trein richting Rotterdam gestapt. Wanneer ik na een ritje met tram 7 in het groene Kralingen uitstap ligt alles er nog vredig bij. Omdat de loketten nog niet geopend zijn heb ik ruim de tijd om de omgeving van het stadion te verkennen. Het complex maakt een op het eerste zicht erg steriele indruk. Niet ongewoon want volledige in de trend van de Nederlandse stadionarchitectuur van rond de laatste eeuwwisseling. Het hoofdgebouw oogt keurig en enkel het clubhuis getuigt van jarenlange aanwezigheid van de club op Woudestein. Wanneer de loketten en de poorten worden geopend sta ik als eerste in de fictieve rij om een kaartje voor de hoofdtribune te kopen. Ik neem een kijkje binnen in het clubhuis, maak foto’s van de verschillende, nog lege, tribunes en zoek een leuk plaatsje op in de buurt van de perstribune. Op ieder stoeltje van de hoofdtribune ligt een geplastificeerde clubposter die mits het betere vouwwerk straks dienst moet doen als “klapper” om Woudestein om te toveren in een hel.

Wanneer de eerste officials het veld verkennen en een man op de tribune achter doel netjes enkel vlaggen ontvouwt steekt de stadion-dj van wal. Dankzij de uitstekende muziekkeuze vliegt de tijd voorbij en nadat de harde kern van Zwolle met combiregeling in het stadion is gearriveerd zit de sfeer er helemaal in. Een kwartier voor aanvang begint me te dagen dat de wedstrijd van vandaag niet voor een uitverkocht huis zal gespeeld worden. Uiteindelijk blijven er ongeveer 900 plaatsen onbezet in het toch al kleine stadion. Waarschijnlijk zitten er op een doordeweekse dag meer mensen in het immense torengebouw van de Erasmus Universiteit hier vlakbij dan vandaag op Woudestein. Niettegenstaande wordt de wedstrijd om half drie in een sfeervolle mini-arena op gang gefloten. Met achter ieder doel een uitgelaten spionkop lijken beide ploegen de strijd met open vizier te willen aangaan.

De heenmatch uit in Zwolle werd 3 dagen geleden met het kleinste verschil gewonnen door de Rotterdammers. In de reguliere competitie eindigden Excelsior en FC Zwolle op een gedeelde 4e plaats zodat het minste wat je kan zeggen is dat beide clubs aan elkaar gewaagd zijn. Hoewel de club uit het noorden van Nederland reeds 20 jaar de huidige benaming draagt wordt de naam Zwolle in ons land vaak nog in één adem uitgesproken met het oude voorvoegsel “PEC” oftewel ‘Prins Hendrik Ende Dispereert Nimmer Combinatie’. Hoe hebben ze het ooit verzonnen! Voor eens en voor altijd: de club heet sinds 1990 ‘FC Zwolle’ en verruilde bij de naamswijziging de groenwitte PEC-kleuren voor het huidige blauw en wit. Omdat groen en wit vandaag de dag echter de “uitkleuren” zijn komt er deze middag op het veld geen blauw aan te pas. Ik heb nooit begrepen en zal ook nooit begrijpen waarom sommige clubs hun uitwedstrijden in andere kleuren spelen. Excelsior speelt in rood en zwart dus waarom worden de blauwwitte kleuren door de bezoekers verloochend?

In een onbevangen aanvangskwartier legt scheidsrechter Wiedemeijer na 7’ minuten spelen na een duel in de grote rechthoek de bal wel heel gemakkelijk op de stip voor de thuisploeg. Fernandez neemt het geschenk in dankbaarheid aan en bezorgt Excelsior een bonus van 2 doelpunten. Wanneer 6 minuten later Koprálik aan de overkant de bordjes weer in evenwicht hangt geloven de gasten opnieuw in de kwalificatie. Een Amerikaanse studente een rij voor me vindt alles heel ‘exciting’ en krijgt bij iedere belangrijke spelfase een orgasme. Ze verontschuldigt zich uitvoerig bij het thuispubliek dat haar kreetjes bij de gelijkmaker maar matig weet te appreciëren. Excelsior geeft de kwalificatie voor de volgende ronde virtueel uit handen wanneer 5 minuten voor rusten een schot van een Zwolse speler op thuisverdediger Nieveld afwijkt die zo zijn eigen doelman verschalkt. De naar eerste divisie normen massaal meegereisde Zwolle aanhang gaat na het tweede doelpunt voor hun club massaal uit de bol maar hun enthousiasme wordt op slag van rust getemperd wanneer van Steensel er 2-2 van maakt. Bij rusten zijn het opnieuw de Kralingers die virtueel geplaatst zijn voor de volgende ronde. Wellicht dankt de wedstrijd haar hoge spektakelwaarde aan het feit dat een deel van de 22 spelers op het veld blijkbaar lak heeft aan de richtlijnen van hun respectieve trainers. Thuisspeler Kermit Erasmus wordt nog voor rusten door trainer Alex Pastoor naar de kant gehaald. Kermit is nochtans geen groentje want hij werd in zijn thuisland Zuid-Afrika reeds 2 keer kampioen met zijn club Supersport United. Met een familienaam als de zijne leek hij voorbestemd om ooit in Rotterdam te belanden. Net iets te licht bevonden door Feyenoord maakte Kermit dit seizoen het mooie weer op Woudestein.

Hoewel het na de rust spannend blijft, blijven de toeschouwers ruim 25 minuten op hun doelpuntenhonger zitten. Dan volgen echter enkele dolle minuten waarin echt alles gebeurt wat een neutrale kijker maar kan verlangen. Nadat eerst Nieveld voor Excelsior deze keer in het juiste doel weet te scoren brengt Slot amper één minuut later de stand opnieuw in evenwicht. Nog geen 2 minuten daarna valt de wedstrijd in z’n definitieve plooi wanneer zwolle-doelman Diereik Boer thuisspeler Roland Bergkamp onderuit haalt. Rood voor de doelman en een tweede strafschop voor Excelsior die opnieuw keurig wordt omgezet door Fernandez :4-3.
Woudestein kolkt en hoe meer de partij naar z’n einde gaat, hoe meer sympathie ik begin te koesteren voor deze gezellige familieclub. Komt het door het onbevangen spel, de gemoedelijke sfeer of gewoon door de leuke koffiejuffrouw die de dames en heren op de perstribune van koffie voorziet, ik weet het niet. Misschien is het de gewoonte om voor de “derde” club van een bepaalde stad te supporteren. Feit is dat deze middag Excelsior Rotterdam mijn hart voor een klein stukje heeft veroverd.

Wanneer ik ’s avonds thuis kom verneem ik dat de beslissende wedstrijd volgende week tegen de buren van Sparta gaat. Mooi dat één van beide Rotterdamse clubs volgend seizoen (opnieuw) op het hoogste niveau zal te bewonderen zijn maar jammer voor de verliezer.

 

Bronnen:

Voetbal International: seizoensgids 2009/2010.

“Het Stadioncomplex”. REURINK Ferry, uitg. Het Sporthuis

“Een stadsderby, altijd leuk.” DONS René, in Algemeen Dagblad, 10 mei 2010.