Chris Kwanten Kijkt Naar De Wereldbeker – 1 juli

geplaatst in: Blog | 0

De eerste achtste finales hebben we gehad, en van Argentinië – Frankrijk hadden we alvast vooraf de geruststelling dat een van deze teams eruit zou vliegen. Frankrijk kon tot dusver niet overtuigen, ondanks een keur van schitterende voetballers, en Argentinië leek een schip zonder kapitein. Dat laatste heeft vandaag wellicht de doorslag gegeven: bij 2-1 kon je nog geloven dat het zou kunnen lukken tegen de Fransen, maar het bleef bij flitsen en meeval bij de Argentijnen, nooit gaven ze op dit WK het gevoel dat er een idee achter zat. Niet voor het eerst, trouwens. Ze hadden het in de Zuid-Amerikaanse voorronde al allesbehalve makkelijk en met zo’n topspelers in de selectie dienen er toch vragen te worden gesteld. De eeuwige schaduw van clown Diego Armando en zwakke bondscoaches: ziedaar mijn korte conclusie.
Dit Frankrijk viel nochtans te pakken, dat zal later in het tornooi nog wel blijken.


Vanavond dan, met Uruguay dat Portugal uitschakelde. Portugal is geen topelftal, net zo min als Uruguay, en het was de klasse van Cavani die uiteindelijk het verschil maakte. Er zit zeker wat in bij de Uruguayaanse elf, met twee toppers voorin en verder een sterk blok, maar nee, wat mij betreft is het geen kandidaat wereldkampioen.
Makkeliijk zeggen achteraf, zal u zeggen, maar tot een voorspelling durf ik me best wagen. Brazilië blijft mijn topfavoriet, als ze tenminste voorbij de Belgen – tenslotte de dapperste aller Galliërs – én niet te vergeten de Mexicanen geraken. Spanje zal er ook wel weer dichtbij zijn, net als Kroatië en Colombia. Aan preciezere voorspellingen durf ik me niet wagen, daarvoor is de onvoorspelbaarheid in voetbal me net te link.
Het wordt spannend, dat was het vandaag al, maar ik denk dat dat slechts een voorproefje was!