Chris Kwanten Kijkt Naar De Wereldbeker – 2 juli

geplaatst in: Blog | 0

Wat een drama gisteren op de Wereldbeker! Kroatië en Denemarken hielden het spannend tot de allerlaatste baltoets van Ivan Rakitic en ondanks de bijzonder straffe reddingen van Kasper Schmeichel was de Kroatische kwalificatie toch wel verdiend te noemen, maar goed, wat stelt het voor, ‘verdiend’? Zo’n penaltyreeks aan het einde heeft met voetbalkwaliteiten nog weinig te maken, maar wat is het razend spannend!

Ook thuisland Rusland stootte op die manier door. Het besefte maar al te goed dat ze tegen Spanje op kwalitatief vlak geen enkele kans maakten en gooiden het dan maar over een andere boeg. Ultradefensief spel zonder ook maar de minste intentie naar voren – zelfs bij een vroege achterstand – en dan maar hopen dat de bal ergens eens goed valt. Dankzij een onbegrijpelijke actie van Picqué kwam de gelijkmaker zomaar uit de lucht dwarrelen, voor de Russen het signaal om de boel nu helemaal dicht te gooien en al voor de rust te gaan tijd rekken. Spanje stond erbij en keek ernaar. Zelden een ploeg zo zien breien, laterale balletjes zonder enige diepgang, en niemand die bij machte bleek om de boel wakker te schudden. Ik kon me niet van de indruk ontdoen dat er weinig eendracht zit in de Spaanse ploeg, of misschien dat sommige spelers te weinig geïnteresseerd zijn, en ik begrijp niet dat tegen een erg matige tegenstander – waarvan je weet dat de fysieke strijd aangaan hun enige kans is – spelers als Costa en Koke worden opgesteld. Het betekende wel meteen het definitieve einde van een fijnbesnaarde generatie.


De Russen zal het allemaal worst wezen. Het thuisland gaat door en dat brengt natuurlijk leven in de brouwerij, alleen jammer dat president Poetin de kans liet liggen om zijn deel van het voetlicht op te eisen. Hij verwachtte wellicht – net als ongeveer de voltallige voetbalwereld – dat zijn roodhemden door Spanje in de pan zouden worden gehakt en het risico om geassocieerd te worden met een nederlaag mag hij natuurlijk niet nemen. Toch een fijne vaststelling dat er nog Russen zijn die hem op het verkeerde been weten te zetten.